สกาวบุญ คุณสุข
บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

ในการเสียภาษีเงินได้ของบุคคลธรรมดาและนิติบุคคล อาจมีกรณีที่ผู้เสียภาษีได้เสียภาษีเกินไปกว่าที่ต้องเสีย หรือเสียไปโดยไม่มีหน้าที่ต้องเสีย ทั้งจากการชำระเอง หรือถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้ ดังนั้น กรมสรรพากรจึงมีมาตรการในการคืนภาษีอากรให้แก่ผู้บุคคลดังกล่าวตามประมวลรัษฎากร โดยผู้เขียนได้สรุปหลักเกณฑ์ในการขอคืนภาษีเงินได้ตามมาตรา 63 และ 27 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร ดังนี้

1. กรณีตามมาตรา 63 แห่งประมวลรัษฎากร
     1.1 ผู้ที่มีสิทธิขอคืนภาษีเงินได้ตามมาตรา 63 มี 2 กรณี ได้แก่
        กรณี 1 เป็นผู้ที่ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายและนำส่งแล้วเป็นจำนวนเงินเกินกว่าที่ควรต้องเสียภาษี
        กรณี 2 เป็นผู้ที่ถูกหักภาษีไว้ ณ ที่จ่ายและนำส่งไว้แล้ว โดยไม่มีหน้าที่ต้องยื่นรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมินในปีภาษี เช่น เป็นบุคคลธรรมดามีสามีหรือภริยาและมีเงินได้พึงประเมินทุกประเภท (ตามมาตรา 40(1)-(8)) ในปีภาษีที่ล่วงมาแล้วไม่เกิน 120,000 บาท
     1.2 ระยะเวลาในการขอคืนภาษีเงินได้ของผู้มีสิทธิตามมาตรา 63 เป็นดังนี้
        – สำหรับกรณีที่ 1 ให้ยื่นคำร้องขอคืนภาษีภายใน 3 ปีนับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นรายการภาษีตามที่กฎหมายกำหนด เช่น บริษัทจำกัด มีรอบระยะเวลาบัญชีตั้งแต่ 1 มกราคม – 31 ธันวาคม ในรอบระยะเวลาบัญชีตั้งแต่ 1 มกราคม 2558 – 31 ธันวาคม 2558 มีภาษีที่ถูกหักไว้เกิน เมื่อบริษัทจำกัดมีหน้าที่ต้องยื่นแบบแสดงรายการภายใน 150 วัน นับแต่วันสุดท้ายของรอบระยะเวลาบัญชีตามมาตรา 68 บริษัทจำกัดดังกล่าวต้องยื่นคำร้องขอคืนภาษีภายในวันที่ 29 พฤษภาคม 2562
        – สำหรับกรณีที่ 2 ให้ยื่นคำร้องขอคืนภาษีภายใน 3 ปีนับแต่วันที่ 31 มีนาคม ของปีถัดจากปีที่ถูกหักภาษีไว้ เช่น ในปี 2558 นาย ก. ไม่มีหน้าที่ต้องยื่นรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมิน และถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้ นาย ก. ต้องยื่นคำร้องขอคืนภายในวันที่ 31 มีนาคม 2562

2. กรณีตามมาตรา 27 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร
     การขอคืนภาษีอากรตามมาตรา 27 ตรีนี้ เป็นการขอคืนภาษีอากรตามบททั่วไปแห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น สำหรับการขอคืนภาษีเงินได้ของบุคคลธรรมดาและนิติบุคคล หากมิใช่การขอคืนภาษีหัก ณ ที่จ่ายตามมาตรา 63 ซึ่งเป็นบทบัญญัติเฉพาะแล้ว ผู้มีสิทธิขอคืนภาษีอากรสามารถยื่นคำร้องขอคืนภาษีอากรได้ตามมาตรานี้ เช่น กรณีได้เสียหรือนำส่งภาษีเงินได้ไว้เกิน เนื่องจากการยื่นแบบแสดงรายการ หรือจากการประเมินภาษีเงินได้ของเจ้าพนักงานประเมิน หรือกรณีที่ไม่มีหน้าที่ต้องเสีย
     โดยการขอคืนภาษีอากรตามกรณีนี้ ให้ยื่นคำร้องขอคืนภาษีภายใน 3 ปีนับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นรายการภาษีตามที่กฎหมายกำหนด เว้นแต่
     2.1 ในกรณีผู้มีสิทธิขอคืนได้ยื่นรายการ เมื่อพ้นเวลาที่กฎหมายกำหนดหรือได้ยื่นรายการภายในเวลาที่รัฐมนตรีหรืออธิบดีขยายหรือเลื่อนออกไป ให้ผู้มีสิทธิขอคืนยื่นคำร้องขอคืนภายใน 3 ปีนับแต่วันที่ได้ยื่นรายการ
     2.2 ในกรณีผู้มีสิทธิขอคืนได้อุทธรณ์การประเมินภาษี หรือฟ้องเป็นคดีในศาล และเป็นผลให้มีสิทธิขอคืนภาษี ให้ผู้มีสิทธิขอคืนยื่นคำร้องขอคืนภายใน 3 ปีนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์การประเมินเป็นหนังสือหรือนับแต่วันที่มีคำพิพากษาถึงที่สุด แล้วแต่กรณี

3. วิธีการขอคืนภาษีอากร
     3.1 ยื่นคำร้องขอคืนภาษีต่อเจ้าพนักงานประเมิน ตามแบบแสดงรายการที่ยื่น เช่น ภ.ง.ด. 90, ภ.ง.ด. 91, ภ.ง.ด. 50, ภ.ง.ด. 52 และภ.ง.ด. 55 หรือ
     3.2 ยื่นคำร้องขอคืนภาษีตามแบบ ค. 10
     ทั้งนี้ ผู้มีสิทธิขอคืนภาษีอาจดำเนินการยื่นขอคืนภาษีต่อสรรพากรโดยตรง หรือผ่านเว็บไซต์หรือแอพพลิเคชั่นของกรมสรรพากรก็ได้

     สำหรับการขอคืนภาษีอากรประเภทภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีธุรกิจเฉพาะ จะมีหลักเกณฑ์ เงื่อนไข วิธีการ รวมถึงระยะเวลาในการขอคืนอย่างไรนั้น โปรดติดตามตอนต่อไป

The post การขอคืนภาษีอากร ตอนที่ 1 ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและนิติบุคคล appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

สืบเนื่องจากบทความตอนที่ 1 เรื่อง Update!!!… 5 ข้อต้องรู้เพื่อเตรียมความพร้อมและรับมือกฎหมาย Transfer Pricing ที่ผู้เขียนได้นำเสนอไปก่อนหน้าแล้ว ซึ่งหนึ่งในประเด็นร้อนแรงที่ถือว่าเป็นประเด็นสำคัญที่หลายบริษัทกำลังดำเนินการจัดเตรียมข้อมูลอยู่นั้น คงหนีไม่พ้นเรื่องข้อมูลที่ต้องกรอกลงในรายงานประจำปีสำหรับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันตามมาตรา 71 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร หรือ Disclosure Form¹ ซึ่งต้องยื่นพร้อม ภ.ง.ด.50 ในอีกไม่กี่เดือนนี้ หลายท่านคงมีความกังวลใจว่า จะกรอกข้อมูลอย่างไร ต้องใช้ข้อมูลส่วนใดบ้าง โดยเฉพาะนักบัญชีที่มีหน้าที่ต้องรวบรวมข้อมูลและยื่นต่อกรมสรรพากร เนื่องจากหากกรอกข้อมูลไม่ถูกต้องครบถ้วนโดยไม่มีเหตุอันสมควรแล้ว อาจต้องถูกปรับสูงสุดถึง 2 แสนบาท ในครั้งนี้ผู้เขียนจึงขอนำเสนอสิ่งที่ท่านต้องรู้ก่อนยื่น Disclosure Form ดังนี้

1. บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน

ท่านจะต้องกรอกข้อมูลของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันกับบริษัทท่านใน Disclosure Form ส่วน ก โดยไม่คำนึงถึงว่าบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้น จะมีการทำธุรกรรมกับบริษัทท่านในรอบระยะเวลาบัญชีปี 2562 หรือไม่

บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน ได้แก่ บริษัทหรือ ห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลตั้งแต่สองนิติบุคคลขึ้นไปที่มีความสัมพันธ์กันในลักษณะดังต่อไปนี้²

สำหรับการพิจารณาบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน ในรอบระยะเวลาบัญชีปี 2562 นั้น กรมสรรพากรจะพิจารณาเฉพาะ ลักษณะความสัมพันธ์ตามลักษณะที่ 1 และ 2 เท่านั้น ดังนั้น ท่านจะต้องพิจารณาบริษัทในเครือเดียวกันกับท่านว่า บริษัทดังกล่าวเข้าลักษณะเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันตามที่กฎหมายกำหนดหรือไม่

อย่างไรก็ดี ในการพิจารณาลักษณะความสัมพันธ์ทั้งสองลักษณะนั้น ท่านจะต้องพิจารณาทั้งการถือหุ้นทางตรงและทางอ้อม (ย้ำ!!!) ซึ่งหากบริษัทท่านมีโครงสร้างการถือหุ้นที่ไม่ซับซ้อน หรือมีเพียงการถือหุ้นโดยนิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นในอีกนิติบุคคลหนึ่งทางตรงไม่น้อยกว่า 50% ของทุนทั้งหมด ก็เป็นการง่ายในการพิจารณา สำหรับการกรอก Disclosure Form แต่ในทางกลับกัน หากบริษัทท่านมีโครงสร้างการถือหุ้นหลายชั้นหรือมีความซับซ้อนมาก ท่านจะต้องพิจารณาทั้งการถือหุ้นทางตรงและทางอ้อมร่วมด้วย ดังเช่นตัวอย่างต่อไปนี้

ตัวอย่าง บริษัทที่มีความสัมพันธ์กันกับบริษัท ก

จากตัวอย่างข้างต้นจะเห็นว่า การพิจารณาความสัมพันธ์ของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน มีความสำคัญมากในการวิเคราะห์และรวบรวมข้อมูล ท่านจึงต้องพิจารณาข้อมูลสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทท่านและบริษัทในเครือเดียวกันอย่างละเอียดทั้งที่เป็นบริษัทที่ประกอบกิจการในประเทศไทยและต่างประเทศ และไล่สายจนสุดความสัมพันธ์ทุกชั้น ซึ่งอาจจะต้องให้เวลาในการพิจารณาส่วนนี้พอสมควรทีเดียว แต่อย่างไรก็ดีข้อมูลบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน ที่ท่านจัดเตรียมนี้ ท่านสามารถนำไปเป็นฐานข้อมูลในการกรอก Disclosure Form ในปีต่อๆ ไป รวมถึงสามารถใช้เป็นฐานข้อมูลในการจัดทำเอกสาร / หลักฐานสำหรับการวิเคราะห์ข้อกำหนดของธุรกรรมระหว่างกัน (TP Document) ได้ด้วย โดยไม่จำต้องจัดเตรียมซ้ำซ้อนหลายคราว เพียงแต่ท่านจะต้องรวบรวมเอกสาร/ข้อมูลให้เป็นหมวดหมู่เพื่อง่ายต่อการจัดทำเอกสาร / หลักฐานที่กฎหมายจะประกาศต่อไป

2. มูลค่ารวมของธุรกรรมระหว่างกันในแต่ละรอบระยะเวลาบัญชี

เมื่อท่านพิจารณาได้แล้วว่า บริษัทในเครือเดียวกันบริษัทใดบ้างที่เข้าลักษณะเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน ส่วนที่ท่านต้องจัดเตรียมข้อมูลต่อไปคือ การรวบรวมมูลค่ารวมของธุรกรรมระหว่างกันในแต่ละรอบระยะเวลาบัญชี 2562 กรณีที่บริษัทมีการทำธุรกรรมกับบริษัทในเครือเดียวกัน ซึ่งท่านต้องกรอกข้อมูลในส่วน ข ของ Disclosure Form โดยข้อมูลที่ท่านต้องรวบรวมมีรายการดังต่อไปนี้

2.1 รายได้โดยตรงจากการประกอบกิจการ
2.2 รายได้อื่น
2.3 ซื้อวัตถุดิบ/สินค้า
2.4 ซื้อที่ดินอาคารและอุปกรณ์
2.5 รายจ่ายอื่น เช่น ค่าสิทธิ ค่านายหน้า ดอกเบี้ยจ่าย เป็นต้น
2.6 จำนวนเงินกู้ยืม ณ วันสิ้นรอบระยะเวลาบัญชี
2.7 จำนวนเงินให้กู้ยืม ณ วันสิ้นรอบระยะเวลาบัญชี

ทั้งนี้ ท่านสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมในคำอธิบายประกอบการกรอกแบบรายงานประจำปีสำหรับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันตามมาตรา 71 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร (Disclosure Form) ที่ https://bit.ly/2IHRenb

จากที่ผู้เขียนกล่าวมาข้างต้น น่าจะพอเป็นแนวทางให้กับท่านในการจัดเตรียมข้อมูลสำหรับการจัดทำ Disclosure Form ในรอบระยะเวลาบัญชีปี 2562 นี้ ส่วนข้อมูลที่ท่านต้องจัดเตรียมในรอบระยะเวลาบัญชีถัดไป จะต้องติดตามกฎหมายและแนวทางของกรมสรรพากรและผู้เขียนจะอัพเดตข้อมูลให้ท่านทราบต่อไป

¹ตามมาตรา 71 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร
²ตามมาตรา 71 ทวิ วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร

หากท่านมีคำถามหรือข้อสงสัยเพิ่มเติมใด ๆ เกี่ยวกับกฎหมายภาษีอากร สามารถติดต่อได้ที่

บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด
2/2 อาคารภักดี ชั้น 2 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
หรือโทรศัพท์ติดต่อได้ที่ 0-2680-9751, 0-2680-9716
Email: maysayas@dlo.co.th

The post Transfer Pricing ตอนที่ 2 สิ่งที่บริษัทในเครือเดียวกันต้องรู้ก่อนยื่น Disclosure Form สำหรับรอบระยะเวลาบัญชีปี 2562 appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

วรินทร สะรุโณ
อชิรญาณ์ สุทธิสุนทรินทร์
บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

ตอนที่ 2 การคำนวณภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง

จากตอนที่แล้ว ที่ได้กล่าวถึงหลักเกณฑ์ในการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างไว้นั้น ในตอนนี้จะเป็นการนำหลักเกณฑ์ตามกฎหมายดังกล่าวที่อาจจะอ่านแล้วเข้าใจยาก มาลองคำนวณเพื่อเป็นตัวอย่างให้เข้าใจง่ายขึ้น และเพื่อให้ผู้อ่านได้ลองปฏิบัติตามเพื่อหามูลค่าภาษีที่ต้องชำระ ซึ่งมีรายละเอียด ดังนี้

ตามที่พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 กำหนดให้ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นทรัพย์สินที่ต้องเสียภาษี ดังนั้น ในการคำนวณมูลค่าของทรัพย์สินที่ต้องเสียภาษีจึงต้องคำนวณจากทั้งที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง โดยการนำมูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) คูณด้วยอัตราภาษี (ตามการใช้ประโยชน์) ดังนี้

1. การคำนวณมูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี)

ให้ใช้ราคาประเมินทุนทรัพย์ของที่ดินต่อตารางวา คูณด้วยพื้นที่ดินทั้งแปลง จะได้เป็นมูลค่าของที่ดินทั้งแปลง ทั้งนี้ หากที่ดินหลายแปลงเป็นของเจ้าของคนเดียวกันและอยู่ติดกัน ให้รวมมูลค่าที่ดินแต่ละแปลงที่ติดกันเสมือนเป็นแปลงเดียวกัน เช่น
นาย ก. มีที่ดิน 1 แปลง เนื้อที่ดิน 1 ไร่ (400 ตารางวา) ราคาประเมินตารางวาละ 5,000 บาท คำนวณมูลค่าของที่ดิน (ฐานภาษี) ได้ดังนี้

• มูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี) = 400 x 5,000 = 2,000,000 บาท

ดังนั้น ที่ดินดังกล่าวจึงมีมูลค่า (ฐานภาษี) ที่จะนำไปคูณด้วยอัตราภาษี (ตามการใช้ประโยชน์) จำนวน 2,000,000 บาท

2. การคำนวณมูลค่าสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี)

ให้ใช้ราคาประเมินทุนทรัพย์ของสิ่งปลูกสร้างต่อตารางเมตร คูณด้วยพื้นที่ใช้สอย หักด้วยค่าเสื่อมราคา จะได้เป็นมูลค่าของสิ่งปลูกสร้าง เช่น
นาย ก. มีบ้านไม้ 1 หลัง พื้นที่ 300 ตารางเมตร ปลูกสร้างมาแล้ว 10 ปี ราคาประเมินตารางเมตรละ 10,000 บาท คำนวณมูลค่าสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) ได้ดังนี้

• พื้นที่ใช้สอย คูณด้วยราคาประเมิน = 300 x 10,000 = 3,000,000
• ปลูกสร้างมาแล้ว 10 ปี หักค่าเสื่อมราคาร้อยละ 40 คิดมูลค่าที่เหลือเพียงร้อยละ 60 = 3,000,000 x 0.6 = 1,800,000 บาท

ดังนั้น สิ่งปลูกสร้างดังกล่าวจึงมีมูลค่า (ฐานภาษี) ที่จะนำไปคูณด้วยอัตราภาษี (ตามการใช้ประโยชน์) จำนวน 1,800,000 บาท

จากการคำนวณมูลค่าของที่ดิน ตามข้อ 1. และสิ่งปลูกสร้าง ตามข้อ 2. ดังกล่าวข้างต้น ปรากฏว่ามีมูลค่าฐานภาษีที่ต้องนำไปรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีจำนวน 2,000,000 + 1,800,000 = 3,800,000 บาท

3. การคำนวณจำนวนภาษีที่ต้องชำระ

การคำนวณภาษี คำนวณโดยนำมูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) คูณด้วยอัตราภาษี (ตามการใช้ประโยชน์) ดังกล่าวข้างต้น เช่น
กรณีหากปรากฏว่า ส่วนของตัวบ้านได้ตั้งอยู่บนที่ดินตามข้อ 1. โดยมีบริเวณที่ใช้ปลูกบ้านและเป็นที่ดินที่ใช้ต่อเนื่องรวม 400 ตารางวา (ทั้งแปลง) และใช้ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นที่อยู่อาศัยโดยมีชื่อในทะเบียนบ้าน (บ้านหลังหลัก) จะคำนวณภาษีที่ต้องชำระได้ ดังนี้
มูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง คูณด้วยอัตราภาษี (บ้านหลังหลัก) = 3,800,000 x 0.0003 (ร้อยละ 0.03)
ภาษีที่ต้องชำระ = 1,140 บาท
** แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบ้านหลังหลัก ได้รับยกเว้นมูลค่าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) 50 ล้านบาทแรก เมื่อนาย ก. มีมูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างรวมไม่เกิน 50 ล้านบาท จึงไม่อยู่ในเกณฑ์ที่ต้องเสียภาษี

4. การคำนวณมูลค่าที่ดิน หรือสิ่งปลูกสร้างที่มีการใช้ประโยชน์หลายประเภท

กรณีที่ดิน หรือสิ่งปลูกสร้างที่มีการใช้ประโยชน์หลายประเภทนั้น จะต้องคำนวณภาษีตามส่วนของการใช้ประโยชน์แต่ละประเภท ดังนี้

4.1 นาย ก. มีที่ดิน 3 แปลง ซึ่งอยู่ติดกัน ดังนี้

• แปลงที่ 1 เนื้อที่ดิน 1 ไร่ (400 ตารางวา) ราคาประเมินตารางวาละ 5,000 บาท
  มูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี) = 400 x 5,000 = 2,000,000 บาท
• แปลงที่ 2 เนื้อที่ดิน 3 ไร่ (1,200 ตารางวา) ราคาประเมินตารางวาละ 10,000 บาท
  มูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี) = 1,200 x 10,000 = 12,000,000 บาท
• แปลงที่ 3 เนื้อที่ดิน 10 ไร่ (4,000 ตารางวา) ราคาประเมินตารางวาละ 12,000 บาท
  มูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี) = 4,000 x 12,000 = 48,000,000 บาท

ทั้งนี้ เนื่องจากเข้าลักษณะเป็นที่ดินหลายแปลงของเจ้าของคนเดียวกันและอยู่ติดกัน จึงต้องรวมมูลค่าที่ดินแต่ละแปลงที่ติดกันเสมือนเป็นแปลงเดียวกัน

ดังนั้น ที่ดิน 3 แปลงดังกล่าวจึงมีมูลค่า (ฐานภาษี) ที่จะนำไปคูณด้วยอัตราภาษี (ตามการใช้ประโยชน์) จำนวน 2,000,000 + 12,000,000 + 48,000,000 = 62,000,000 บาท

4.2 นาย ก. มีบ้านไม้ 1 หลัง ตั้งอยู่บนที่ดินแปลง ที่ 1 ตามข้อ 2. ซึ่งมีมูลค่า (ฐานภาษี) จำนวน 1,800,000 บาท

4.3 นาย ก. ใช้ที่ดินแปลงที่ 2 ทั้งจำนวน 3 ไร่ และแปลงที่ 3 อีกจำนวน 2 ไร่ เพื่อประกอบเกษตรกรรม โดยขุดสระน้ำเลี้ยงปลา ปลูกพืชสวน และทำปศุสัตว์

4.4 นาย ก. ใช้ที่ดินแปลงที่ 3 จำนวน 8 ไร่ เพื่อสร้างอาคารและให้เช่าพื้นที่เพื่อประกอบธุรกิจ โดยอาคารดังกล่าวมีจำนวน 5 ชั้น พื้นที่ใช้สอยชั้นละ 1,000 ตารางเมตร ราคาประเมินตารางเมตรละ 1,500 บาท และก่อสร้างมาแล้ว 15 ปี

จากข้อเท็จจริงเมื่อปรากฏว่าที่ดินซึ่งติดต่อกันเป็นแปลงเดียวนั้น ได้มีการใช้ประโยชน์หลายประเภท ในการคำนวณภาษีจึงต้องแยกส่วนของที่ดินและสิ่งปลูกสร้างตามการใช้ประโยชน์ เพื่อให้ได้มูลค่าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) แต่ละส่วนตามการใช้ประโยชน์ แล้วคูณด้วยอัตราภาษี (ตามการใช้ประโยชน์) ดังนี้

1. คำนวณมูลค่าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี)

1.1 ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์เพื่อที่อยู่อาศัย

• แปลงที่ 1 (ทั้งแปลง) มูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี) = 400 x 5,000 = 2,000,000 บาท
• บ้านไม้ 1 หลัง มูลค่าสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) = 3,000,000 x 0.6 = 1,800,000 บาท

ดังนั้น มูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) สำหรับใช้ประโยชน์เป็นที่อยู่อาศัยจึงมีจำนวน 2,000,000 + 1,800,000 = 3,800,000 บาท

1.2 ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประกอบเกษตรกรรม

• แปลงที่ 2 (ทั้งแปลง) มูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี) = 1,200 x 10,000 = 12,000,000 บาท
• แปลงที่ 3 เนื้อที่ดิน 2 ไร่ (800 ตารางวา) ราคาประเมินตารางวาละ 12,000 บาท
  มูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี) = 800 x 12,000 = 9,600,000 บาท

ดังนั้น มูลค่าที่ดินสำหรับใช้ประโยชน์ประกอบเกษตรกรรมจึงมีจำนวน 12,000,000 + 9,600,000 = 21,600,000 บาท

1.3 ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์อย่างอื่นๆ

• แปลงที่ 3 เนื้อที่ดิน 8 ไร่ (3,200 ตารางวา) ราคาประเมินตารางวาละ 12,000 บาท
  มูลค่าที่ดิน (ฐานภาษี) = 3,200 x 12,000 = 38,400,000 บาท
• อาคารให้เช่าพื้นที่เพื่อประกอบธุรกิจ โดยอาคารดังกล่าวมีจำนวน 5 ชั้น พื้นที่ใช้สอยชั้นละ 1,000 ตารางเมตร และก่อสร้างมาแล้ว 15 ปี
  พื้นที่ใช้สอย 1,000 x 5 = 5,000 คูณด้วยราคาประเมิน = 5,000 x 15,000 = 75,000,000
• ปลูกสร้างมาแล้ว 15 ปี หักค่าเสื่อมราคาร้อยละ 20 คิดมูลค่าที่เหลือเพียงร้อยละ 80 = 75,000,000 x 0.8 = 60,000,000 บาท

ดังนั้น มูลค่าที่ดินสำหรับใช้ประโยชน์อื่น ๆ จึงมีจำนวน 38,400,000 + 60,000,000= 98,400,000 บาท

2. คำนวณจำนวนภาษีที่ต้องชำระ

2.1 ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์เพื่อที่อยู่อาศัย

มูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง คูณด้วยอัตราภาษี (บ้านหลังหลัก) = 3,800,000 x 0.0003 (ร้อยละ 0.03)
ภาษีที่ต้องชำระ = 1,140 บาท
** แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบ้านหลังหลัก ได้รับยกเว้นมูลค่าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) 50 ล้านบาทแรก เมื่อนาย ก. มีมูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างรวมไม่เกิน 50 ล้านบาท จึงไม่อยู่ในเกณฑ์ที่ต้องเสียภาษี

2.2 ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประกอบเกษตรกรรม

มูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง คูณด้วยอัตราภาษี     = 21,600,000 x 0.0001 (ร้อยละ 0.01)
ภาษีที่ต้องชำระ                      = 2,160 บาท
** แต่อย่างไรก็ตาม ใน 3 ปีแรก ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่เจ้าของเป็นบุคคลธรรมดาที่ใช้เพื่อประกอบเกษตรกรรม ได้รับยกเว้นมูลค่าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ฐานภาษี) ทั้งหมด จึงไม่อยู่ในเกณฑ์ที่ต้องเสียภาษี

2.3 ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์อย่างอื่นๆ

มูลค่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง คูณด้วยอัตราภาษี (อัตราก้าวหน้า)
50,000,000 x 0.003 (ร้อยละ 0.3) = 150,000 บาท
48,400,000 x 0.004 (ร้อยละ 0.4) = 193,600 บาท
ภาษีที่ต้องชำระ              = 343,600 บาท

ดังนั้น ที่ดินทั้ง 3 แปลงดังกล่าวจึงต้องเสียภาษีทั้งหมด เป็นเงินจำนวน 343,600 บาท

สำหรับการดำเนินการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหลังจากจัดทำและแจ้งบัญชีรายการทรัพย์สินแล้ว ก็จะมีการคำนวณภาษีตามหลักเกณฑ์ดังกล่าว แล้วแจ้งการประเมินภาษีมายังผู้มีหน้าที่เสียภาษี ซึ่งหากได้รับแจ้งการประเมินมาแล้ว ก็ลองนำหลักเกณฑ์การคำนวณดังกล่าวไปลองคำนวณว่าตรงกับหนังสือแจ้งการประเมิน และข้อเท็จจริงทั้งเนื้อที่และลักษณะการใช้ประโยชน์หรือไม่ ซึ่งหากพบว่าไม่เป็นไปตามข้อเท็จจริงและหลักเกณฑ์การคำนวณดังกล่าวข้างต้น อันทำให้เจ้าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้างต้องเสียภาษีไม่ถูกต้อง ก็สามารถดำเนินการยื่นคำร้องเพื่อขอแก้ไขให้ถูกต้องได้ ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งการประเมิน

ทั้งนี้ สำหรับหลักเกณฑ์การใช้ประโยชน์ทรัพย์สินแต่ละประเภทจะเป็นอย่างไร และจะได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษี และหากมีการคัดค้านแล้วมีคำสั่งออกมาแต่ยังไม่เห็นด้วยจะทำอย่างไรนั้น ติดตามได้ในตอนต่อไปครับ/ค่ะ

หากท่านมีคำถามหรือข้อสงสัยเพิ่มเติมใด ๆ เกี่ยวกับกฎหมายภาษีอากร สามารถติดต่อได้ที่

บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด
2/2 อาคารภักดี ชั้น 2 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
โทรศัพท์ติดต่อได้ที่ 0-2680-9725
Email: warinthorns@dlo.co.th

The post ประเด็นร้อนแรงสำหรับอสังหาริมทรัพย์ กับภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ตอนที่ 2 appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

ด่วน!! หลักเกณฑ์ที่ธนาคารต้องส่งข้อมูลให้กรมสรรพากร

สกาวบุญ คุณสุข
บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

ตามที่กรมสรรพากรมีมาตรการในการขยายฐานภาษี โดยการออกกฎหมายกำหนดให้สถาบันการเงินและผู้ให้บริการเงินอิเล็กทรอนิกส์ต้องให้ข้อมูลเกี่ยวกับการฝากหรือรับโอนเงินเข้าบัญชีของบุคคลแก่กรมสรรพากรแล้วนั้น

ปรากฏว่าเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2562 กรมสรรพากรได้ออกกฎกระทรวงฉบับที่ 355 กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการรายงานข้อมูล สรุปได้ดังนี้

1. ลักษณะของธุรกรรม

มี 2 ลักษณะ ได้แก่
1. การฝากหรือรับโอนเงินทุกบัญชีรวมกันตั้งแต่ 3,000 ครั้งขึ้นไปต่อปี
2. การฝากหรือรับโอนเงินทุกบัญชีรวมกันตั้งแต่ 400 ครั้ง
และมียอดรวมของธุรกรรมฝากหรือรับโอนเงินรวมกันตั้งแต่ 2 ล้านบาทขึ้นไปต่อปี

2. เกณฑ์การนับ

นับจำนวนครั้งและจำนวนเงินทุกครั้งที่ได้มีการฝากหรือรับโอนผ่านบัญชีของบุคคลผู้เป็นเจ้าของบัญชี กรณีกระทำผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ก็นับเช่นเดียวกัน

3. ผู้ที่มีหน้าที่รายงาน

1. สถาบันการเงินของรัฐและเอกชน เช่น ธนาคาร บริษัทเงินทุน เป็นต้น
2. ผู้ให้บริการเงินอิเล็กทรอนิกส์หรือ E-Money ตามกฎหมายว่าด้วยระบบชำระเงิน เช่น TrueMoney Rabbit Line Pay เป็นต้น
ตัวอย่าง: นาย A มีชื่อเป็นเจ้าของบัญชีของธนาคาร B 5 บัญชีมีการฝากและรับโอนผ่านบัญชีของนาย A ทั้ง 5 บัญชีรวมกัน (1) ตั้งแต่ 3,000 ครั้งขึ้นไป หรือ (2) ตั้งแต่ 400 ครั้งขึ้นไปและมียอดรวมในการฝากหรือรับโอนรวมกันตั้งแต่ 2 ล้านบาทขึ้นไปต่อปี ดังนั้น ธนาคาร B มีหน้าที่ต้องรายงานข้อมูลของนาย A ให้แก่กรมกสรรพากร

4. ข้อมูลที่จะถูกรายงานต่อกรมสรรพากร

1. เลขประจำตัวประชาชน เลขที่หนังสือเดินทาง เลขทะเบียนนิติบุคคลเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากรหรือสิ่งอื่นที่ใช้ในการระบุตัวบุคคลที่มีธุรกรรมลักษณะเฉพาะ
2. ชื่อและชื่อสกุลของบุคคลธรรมดา ชื่อของห้างหุ้นส่วนสามัญชื่อของคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล หรือชื่อนิติบุคคล
3. จำนวนครั้งของการฝากหรือรับโอนเงินทุกบัญชีรวมกัน
4. จำนวนเงินที่ฝากหรือรับโอนเงินทุกบัญชีรวมกัน
5. เลขบัญชีทุกบัญชีที่มีการฝากหรือรับโอนเงิน

5. การรายงาน

ผู้มีหน้าที่รายงานต้องจัดทำรายงานภายในเดือนมีนาคมของทุกปี โดยรายงานข้อมูลซึ่งอยู่ในความครอบครองตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ถึง 31 ธันวาคม ในปีที่ล่วงมาแล้ว และให้มีการรายงานครั้งแรกในวันที่ 31 มีนาคม 2563 โดยรายงานข้อมูลเฉพาะธุรกรรมที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 24-31 ธันวาคม พ.ศ. 2562

สรุป

กฎหมายฉบับนี้เพียงกำหนดให้ผู้มีหน้าที่ เช่น ธนาคาร ต้องส่งข้อมูลของบุคคลที่เข้าตามหลักเกณฑ์ให้แก่กรมสรรพากร ส่วนบุคคลทั่วไปแล้วควรต้องรู้ว่าตนเองอยู่ในเกณฑ์ของบุคคลผู้มีธุรกรรมลักษณะเฉพาะที่จะถูกส่งข้อมูลไปยังกรมสรรพากรหรือไม่ เพื่อเตรียมพร้อมและวางแผนในการจัดการเงินที่อยู่ในบัญชีธนาคารหรือระบบอิเล็กทรอนิกส์ต่อไป และที่สำคัญหากปรากฏว่ามีรายได้ต่อปีเกิน 1.8 ล้านบาท อาจต้องถูกบังคับให้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มอีกด้วย

The post ด่วน!! หลักเกณฑ์ที่ธนาคารต้องส่งข้อมูลให้กรมสรรพากร appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

วรินทร สะรุโณ
อชิรญาณ์ สุทธิสุนทรินทร์
บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

ตอนที่ 1 หลักเกณฑ์การจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง

ตามที่พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 เริ่มใช้บังคับเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2562
และกำหนดให้เริ่มจัดเก็บภาษีตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2563 นั้น ได้กำหนดหลักเกณฑ์การจัดเก็บไว้ ดังนี้

1 ทรัพย์สินที่ต้องเสียภาษี

1.1 ที่ดิน – หมายถึง พื้นดิน รวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีน้ำด้วย
1.2 สิ่งปลูกสร้าง – โรงเรือน อาคาร ตึก หรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น
และรวมถึงห้องชุดหรือแพที่บุคคลอาจใช้อยู่อาศัยได้ หรือที่มีไว้เพื่อหาผลประโยชน์ หรือใช้สอยได้ เช่น
ใช้เป็นที่เก็บสินค้า หรือประกอบอุตสาหกรรม หรือพาณิชยกรรม

2 ผู้มีหน้าที่เสียภาษี

2.1 เจ้าของที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้าง ซึ่งสามารถพิจารณาได้ตามเอกสารแสดงกรรมสิทธิ์ของทรัพย์สินแต่ละประเภท
2.2 ผู้ครอบครองหรือทำประโยชน์ในที่ดิน หรือสิ่งปลูกสร้างอันเป็นทรัพย์สินของรัฐ
2.3 ผู้มีหน้าที่ชำระภาษีแทนผู้เสียภาษีตามพระราชบัญญัตินี้

3 ฐานภาษี หมายถึง มูลค่าทั้งหมดของที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้าง ที่ต้องนำไปคำนวณเพื่อเสียภาษี ตามหลักเกณฑ์ ดังนี้

3.1 ที่ดิน – ใช้ราคาประเมินทุนทรัพย์ต่อตารางวาของกรมที่ดิน คูณด้วยพื้นที่ ได้เท่าใดเป็นฐานภาษีของที่ดิน
ทั้งนี้ กรณีที่ดินหลายแปลงอยู่ติดกันและเป็นเจ้าของเดียวกัน ให้คำนวณมูลค่าที่ดินทั้งหมดรวมกันเป็นฐานภาษี
3.2 สิ่งปลูกสร้าง – ใช้ราคาประเมินทุนทรัพย์สิ่งปลูกสร้างต่อตารางเมตร คูณด้วยพื้นที่สำหรับใช้ทำประโยชน์
แล้วหักค่าเสื่อมราคา ได้เท่าใดเป็นฐานภาษี
3.3 อาคารชุด หรือห้องชุด – ใช้ราคาประเมินทุนทรัพย์อาคารชุด หรือห้องชุด เป็นฐานภาษี

4 อัตราภาษี

อัตราภาษีแบ่งตามประเภทการใช้ประโยชน์ของทรัพย์สิน โดยใน 2 ปีแรก (2563 – 2564)
จะจัดเก็บตามอัตราภาษีก้าวหน้า ดังนี้
4.1 ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์เพื่อประกอบเกษตรกรรม จะมีอัตราภาษีต่ำสุด โดยเริ่มต้นที่ล้านละ 100
บาท สูงสุดที่ล้านละ 1,000 บาท และยกเว้นภาษีให้บุคคลธรรมดาที่เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ใน 3 ปีแรก ทั้งนี้
การประกอบเกษตรกรรมต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายจะใช้บังคับต่อไป
4.2 ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์เพื่อที่อยู่อาศัย ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ประเภทย่อย ดังนี้
4.2.1 บุคคลธรรมดาเป็นเจ้าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง โดยใช้เป็นที่อยู่อาศัยและมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน
(บ้านหลังหลัก) เริ่มต้นที่ล้านละ 300 บาท สูงสุดที่ล้านละ 1,000 บาท และจะได้รับยกเว้นฐานภาษี 50
ล้านบาทแรก

4.2.2 บุคคลธรรมดาเป็นเจ้าของสิ่งปลูกสร้าง โดยใช้เป็นที่อยู่อาศัยและมีชื่อในทะเบียนบ้าน
(เจ้าของสิ่งปลูกสร้าง) เริ่มต้นที่ล้านละ 200 บาท สูงสุดที่ล้านละ 1,000 บาท และจะได้รับยกเว้นฐานภาษี
10 ล้านบาทแรก
4.2.3 บุคคลธรรมดาเป็นเจ้าของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง โดยใช้เป็นที่อยู่อาศัยกรณีอื่น (บ้านหลังรอง)
เริ่มต้นที่ล้านละ 200 บาท สูงสุดที่ล้านละ 1,000 บาท แต่จะไม่ได้รับยกเว้นฐานภาษี

4.3 ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์อย่างอื่น เช่น ประกอบธุรกิจ ใช้เป็นที่ตั้งโรงงาน สำนักงาน เป็นต้น
เริ่มต้นที่ล้านละ 3,000 บาท สูงสุดที่ล้านละ 7,000 บาท
4.4 ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ทิ้งไว้ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพ เริ่มต้นที่ล้านละ 3,000 บาท
สูงสุดที่ล้านละ 7,000 บาท โดยจะมีการเพิ่มอัตราภาษี
กรณีทิ้งไว้ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพติดต่อกันเกินกว่า 3 ปี
สำหรับการดำเนินการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งเป็นผู้มีหน้าที่จัดเก็บภาษีดังกล่าวนั้น
อยู่ระหว่างการจัดทำและแจ้งบัญชีรายการทรัพย์สิน (ที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง หรืออาคารชุด)
เพื่อให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีรับทราบทรัพย์สินที่ต้องเสียภาษีและดำเนินการแก้ไขให้ถูกต้อง หลังจากนั้น
ก็จะมีการแจ้งการประเมินภาษีมายังผู้มีหน้าที่เสียภาษีภายในเดือนกุมภาพันธ์ 2563 และให้ชำระภาษีภายในเดือนเมษายน
2563 แต่ปัจจุบันตามหนังสือการขยายกำหนดเวลาดำเนินการตาม พ.ร.บ. ฉบับนี้ ของกระทรวงมหาดไทย ฉบับลงวันที่ 11
ธันวาคม 2562 ได้มีการขยายเวลาการแจ้งการประเมินออกไปเป็นภายในเดือนมิถุนายน 2563
และเวลาการชำระภาษีภายในเดือนสิงหาคม 2563

ทั้งนี้ สำหรับหลักเกณฑ์การใช้ประโยชน์ทรัพย์สินแต่ละประเภทจะเป็นอย่างไร
เมื่อได้รับหนังสือแจ้งการประเมินภาษีแล้วจะต้องดำเนินการอย่างไร และหากไม่เห็นด้วยจะต้องดำเนินการอย่างไรนั้น
ติดตามได้ในตอนต่อไปครับ/ค่ะ

หากท่านมีคำถามหรือข้อสงสัยเพิ่มเติมใด ๆ เกี่ยวกับกฎหมายภาษีอากร สามารถติดต่อได้ที่

บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด
2/2 อาคารภักดี ชั้น 2 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
โทรศัพท์ติดต่อได้ที่ 0-2680-9725 Email: warinthorns@dlo.co.th

The post ประเด็นร้อนแรงสำหรับอสังหาริมทรัพย์ กับภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ตอนที่ 1 appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

Update!!!… 5 ข้อต้องรู้เพื่อเตรียมความพร้อมและรับมือกฎหมาย Transfer Pricing

เมษยา สีลาวรรณ
บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

สืบเนื่องการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากรเกี่ยวกับมาตรการป้องกันการกำหนดราคาโอนระหว่างบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน ( Transfer Pricing ) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหา กรณีที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลมีข้อกำหนดในการทำธุรกรรมระหว่างกันแตกต่างจากที่ควรกำหนดหากเป็นคู่ค้าอิสระ ในลักษณะถ่ายโอนกำไรระหว่างกัน ซึ่งมีผลใช้บังคับสำหรับรอบระยะเวลาบัญชีเริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไป จึงต้องเตรียมความพร้อมและทำความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมายดังกล่าวอย่างน้อย 5 หัวข้อดังนี้

1. Transfer Pricing

Transfer Pricing หมายถึง การที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันทำธุรกรรมระหว่างกันแตกต่างจากที่ควรกำหนดหากเป็นคู่ค้าอิสระ ในลักษณะถ่ายโอนกำไร หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เป็นกรณีการกำหนดราคาซื้อขายสินค้า หรือให้บริการที่แตกต่างไปจากราคาตลาดนั่นเอง

2. ลักษณะของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน[1]

มีลักษณะต่อไปนี้

3. หน้าที่ของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน[2]

3.1 ยื่น Disclosure Form ซึ่งเป็นรายงานข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันและมูลค่ารวมของธุรกรรมระหว่างกันในแต่ละรอบระยะเวลาบัญชี เว้นแต่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลมีรายได้ไม่เกิน 200 ล้านบาทต่อปี

ยื่นเมื่อไหร่ ?

– ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายใน 150 วันนับแต่วันสุดท้ายของรอบระยะเวลาบัญชี (ยื่นพร้อมแบบ ภ.ง.ด. 50) โดยจะเริ่มต้นยื่นครั้งแรกปี 2563 นี้

3.2 จัดเตรียมเอกสาร / หลักฐานสำหรับการวิเคราะห์ข้อกำหนดของธุรกรรมระหว่างกัน ตามที่อธิบดีกำหนด (ปัจจุบันยังไม่ประกาศ)

เพื่ออะไร ?

– เตรียมพร้อมสำหรับให้เจ้าพนักงานประเมินตรวจสอบเอกสาร / หลักฐานดังกล่าวได้ภายใน 5 ปีนับแต่ยื่น Disclosure Form

4. ใช้บังคับเมื่อไหร่

ใช้บังคับสำหรับรอบระยะเวลาบัญชีเริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไป

5. บทลงโทษ

ทางแพ่ง[3]

หากเจ้าพนักงานประเมินพบว่า มีข้อกำหนดในการทำธุรกรรมระหว่างกันแตกต่างจากที่ควรกำหนดหากเป็นคู่ค้าอิสระ (ไม่ใช่บริษัทในเครือเดียวกัน) ในลักษณะที่เชื่อได้ว่ามีการถ่ายโอนกำไร เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจปรับปรุงรายได้และรายจ่าย ในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล พร้อมกับต้องรับผิดเบี้ยปรับและเงินเพิ่มได้

ทางอาญา[4]

หากไม่จัดทำรายงานหรือเอกสาร หรือจัดทำโดยแสดงข้อมูลไม่ถูกต้องครบถ้วนโดยไม่มีเหตุอันสมควร ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 200,000 บาท

รายละเอียดเพิ่มเติม
1. พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 47)พ.ศ. 2561 ที่ https://bit.ly/2SmeuNm
2. Disclosure Form ที่ https://bit.ly/378Xaj1

หากท่านมีคำถามหรือข้อสงสัยเพิ่มเติมใด ๆ เกี่ยวกับกฎหมายภาษีอากร สามารถติดต่อได้ที่

บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด
2/2 อาคารภักดี ชั้น 2 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
หรือโทรศัพท์ติดต่อได้ที่ 0-2680-9751, 0-2680-9716
Email: maysayas@dlo.co.th

[1] มาตรา 71 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร
[2] มาตรา 71 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร
[3] มาตรา 71 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร
[4] มาตรา 35 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร

The post Update!!!… 5 ข้อต้องรู้เพื่อเตรียมความพร้อมและรับมือกฎหมาย Transfer Pricing appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

ฉบับที่ 104 เดือนกันยายนและตุลาคม 2562

กฎหมายใหม่ล่าสุด

1. หลักเกณฑ์การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับดอกเบี้ย หรือผลตอบแทนจากการฝากเงินในประเทศ
2. หลักเกณฑ์การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับดอกเบี้ยเงินฝากประจำ หรือผลตอบแทนจากการฝากเงินในประเทศ
3. หลักเกณฑ์การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับการซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่เป็นอาคารพร้อมที่ดิน หรือห้องชุดในอาคารชุดเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย

ข่าวภาษี

1. มาตรการขยายเวลาการลดอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม
คำพิพากษาฎีกาที่น่าสนใจ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3612/2561
ระหว่าง บริษัท จ. โจทก์
กรมสรรพากร จำเลย
เรื่อง ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีได้รับเงินชดเชยจากการตกลงกันเลิกสัญญา

กฎหมายใหม่ล่าสุด

1. หลักเกณฑ์การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับดอกเบี้ย หรือผลตอบแทนจากการฝากเงินในประเทศ

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 351) กำหนดหลักเกณ์ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสำหรับดอกเบี้ยเงินฝากธนาคารในประเทศ หรือดอกเบี้ยเงินฝากสหกรณ์ออมทรัพย์ หรือผลตอบแทนเงินฝากที่ได้รับจากการฝากเงินตามหลักการศาสนาอิสลาม ซึ่งเป็นการฝากเงินในประเทศตามพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 664) พ.ศ. 2561 ดังนี้

1. ได้รับจากบัญชีเงินฝากที่ผู้มีเงินได้เปิดขึ้นใหม่โดยเฉพาะแยกต่างหากจากบัญชีเงินฝากประเภทอื่น และผู้มีเงินได้ต้องมีบัญชีเงินฝากที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นี้บัญชีเดียว
2. ต้องเป็นการฝากตามวงเงินและภายในระยะเวลาที่กำหนดในแต่ละเดือน จะขาดการฝาก หรือฝากไม่ครบตามวงเงินที่กำหนด หรือฝากล่าช้ากว่าระยะเวลาที่กำหนด กรณีใดกรณีหนึ่ง หรือทุกกรณีรวมกันเกินสองเดือนไม่ได้
3. ชื่อบัญชีเงินฝากจะต้องเป็นชื่อของผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาที่ได้รับประโยชน์จากดอกเบี้ยเงินฝากหรือผลตอบแทนเงินฝากนั้น แต่ไม่รวมถึงห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลและกองมรดกที่ยังไม่ได้แบ่ง
4. กรณีที่ผู้มีเงินได้ถอนเงินฝากตามข้อ 1 ก่อนครบกำหนดจ่ายคืนเงินฝาก ผู้มีเงินได้เป็นอันหมดสิทธิได้รับยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับดอกเบี้ยเงินฝากหรือผลตอบแทนเงินฝากดังกล่าว
5. กรณีสามีภริยาเป็นผู้ฝากเงินร่วมกันและไม่อาจแยกได้อย่างชัดแจ้งว่าเป็นเงินฝากของสามีหรือภริยาแต่ละฝ่ายจำนวนเท่าใด ให้ถือว่าเงินได้ดังกล่าวเป็นเงินได้ของสามีและภริยาฝ่ายละกึ่งหนึ่ง
6. ผู้ฝากเงินต้องแจ้งเลขประจำตัวประชาชน หรือเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากรต่อธนาคารหรือสหกรณ์ออมทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยสหกรณ์ผู้รับฝากเมื่อเปิดบัญชีเงินฝากดังกล่าว
7. ธนาคารหรือสหกรณ์ออมทรัพย์ ซึ่งเป็นผู้จ่ายดอกเบี้ยเงินฝากหรือผลตอบแทนเงินฝาก ต้องส่งข้อมูลของผู้ฝากเงินต่อสำนักงานสรรพากรพื้นที่ที่ตั้งอยู่แล้วแต่กรณี ทั้งนี้ สำหรับรอบระยะเวลาตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ให้ส่งภายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562
ติดตามรายละเอียดได้จาก https://bit.ly/2mYRtT6

2. หลักเกณฑ์การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับดอกเบี้ยเงินฝากประจำ หรือผลตอบแทนจากการฝากเงินในประเทศ

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 352) กำหนดหลักเกณ์ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสำหรับดอกเบี้ยเงินฝากประจำหรือผลตอบแทนเงินฝาก ตามหลักการของศาสนาอิสลามที่ได้รับจากการฝากเงินกับธนาคารในประเทศ ตามข้อ 2 (69) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 126 (พ.ศ. 2509) ดังนี้

1. ได้รับจากการฝากเงินกับธนาคารในประเทศที่มีระยะเวลาการฝากตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไป แต่เมื่อรวมกับดอกเบี้ยเงินฝากประจำทุกประเภทหรือผลตอบแทนเงินฝากแล้ว ต้องมีจำนวนรวมกันทั้งสิ้นไม่เกิน 30,000 บาทตลอดปีภาษีนั้น และผู้มีเงินได้ได้รับดอกเบี้ยหรือผลตอบแทนเงินฝากดังกล่าวเมื่อมีอายุไม่ต่ำกว่า 55 ปีบริบูรณ์
2. ชื่อบัญชีเงินฝากต้องเป็นชื่อของผู้มีเงินได้ซึ่งมีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาที่ได้รับประโยชน์จากดอกเบี้ยเงินฝากหรือผลตอบแทนเงินฝากนั้น แต่ไม่รวมถึงห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลและกองมรดกที่ยังไม่ได้แบ่ง
3. กรณีที่ผู้มีเงินได้ได้รับดอกเบี้ยเงินฝากหรือผลตอบแทนเงินฝากตามข้อ 1 รวมกับดอกเบี้ยเงินฝากประจำทุกประเภทรวมกันหรือผลตอบแทนเงินฝาก มีจำนวนทั้งสิ้นเกิน 30,000 บาท ตลอดปีภาษีนั้น ให้ธนาคารผู้จ่าย หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายทั้งจำนวน และนำส่งสรรพากร
4. กรณีสามีภริยาเป็นผู้ฝากเงินร่วมกันและไม่อาจแยกได้อย่างชัดแจ้งว่าเป็นเงินฝากของสามีหรือภริยาแต่ละฝ่ายจำนวนเท่าใด ให้ถือว่าเงินได้ดังกล่าวเป็นเงินได้ของสามีและภริยาฝ่ายละกึ่งหนึ่ง
5. ผู้ฝากเงินต้องแจ้งเลขประจำตัวประชาชน หรือเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากรต่อธนาคารหรือสหกรณ์ออมทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยสหกรณ์ผู้รับฝากเมื่อเปิดบัญชีเงินฝากดังกล่าว
6. ผู้มีเงินได้ซึ่งได้รับดอกเบี้ยเงินฝากหรือผลตอบแทนเงินฝากตามต้องแจ้งข้อมูลของผู้มีเงินได้ตามหนังสือแจ้งการขอใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา
7. ธนาคารผู้จ่ายต้องส่งข้อมูลของผู้มีเงินได้ที่แจ้งต่อธนาคารตามข้อ 6 และข้อมูลการฝากเงินของผู้มีเงินได้ต่อกรมสรรพากร ภายในเดือนมกราคมของปีถัดไป เว้นแต่รอบระยะเวลาตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ให้ส่งภายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562
ติดตามรายละเอียดได้จาก https://bit.ly/2n3qS7x

3. หลักเกณฑ์การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับการซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่เป็นอาคารพร้อมที่ดิน หรือห้องชุดในอาคารชุดเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 353) กำหนดหลักเกณ์ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสำหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่เป็นอาคารพร้อมที่ดิน หรือห้องชุดในอาคารชุดเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย ดังนี้

1. ผู้มีเงินได้ต้องมิใช่ห้างหุ้นส่วนสามัญ หรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล
2. อสังหาริมทรัพย์ที่มีมูลค่าไม่เกิน 5,000,000 บาท และต้องไม่ใช่กรณีซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่มีการแยกสัญญาซื้อขายที่ดินและสัญญาก่อสร้างออกจากกัน
3. ต้องเป็นค่าซื้ออสังหาริมทรัพย์ตามจำนวนที่จ่ายจริง และจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ ให้แล้วเสร็จตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562
4. ต้องใช้สิทธิยกเว้นเงินได้พึงประเมินประจำปีภาษี 2562 ที่ต้องยื่นรายการและชำระภาษีเงินได้ในปี 2563
5. ผู้มีเงินได้ต้องไม่เคยมีกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัยของตนเอง
มาก่อน
6. ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้เท่าจำนวนที่จ่ายเป็นค่าซื้ออสังหาริมทรัพย์จริง แต่ไม่เกิน 200,000 บาท
7. กรณีที่หลายคนร่วมกันซื้ออสังหาริมทรัพย์ ให้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ทุกคน โดยเฉลี่ยตามส่วนกรรมสิทธิ์ของแต่ละคน แต่รวมกันทั้งหมดแล้วต้องไม่เกินจำนวนที่จ่ายเป็นค่าซื้ออสังหาริมทรัพย์จริงและไม่เกิน 200,000 บาท
8. กรณีที่สามีภริยาร่วมกันซื้ออสังหาริมทรัพย์ และต่างฝ่ายต่างมีเงินได้ การได้รับสิทธิยกเว้น ภาษีเงินได้ให้ใช้หลักเกณฑ์ตามข้อ 7 โดยยื่นรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมิน ดังนี้
(ก) ถ้าต่างฝ่ายต่างยื่นรายการ ให้ต่างฝ่ายต่างได้รับยกเว้นภาษีเงินได้
(ข) ถ้ายื่นรายการและเสียภาษีรวมกัน ให้ผู้มีเงินได้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ส่วนของตน และได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ส่วนของสามีหรือภริยาด้วย
9. กรณีที่สามีภริยาร่วมกันซื้ออสังหาริมทรัพย์ หากมีเงินได้ฝ่ายเดียว ให้ผู้มีเงินได้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้เต็มจำนวนที่ได้จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 200,000 บาท
10. ผู้มีเงินได้ต้องมีชื่อเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์ติดต่อกันไม่น้อยกว่า 5 ปี นับแต่วันที่จดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ แต่ไม่รวมถึงกรณีที่ผู้มีเงินได้ถึงแก่ความตาย หรืออสังหาริมทรัพย์นั้นสิ้นสภาพไปทั้งหมด
11. ให้ผู้มีเงินได้มีสิทธินำเงินได้ที่ได้รับยกเว้นภาษีไปคำนวณหักจากเงินได้พึงประเมินหลังจากหักค่าใช้จ่ายตามมาตรา 42 ทวิ ถึงมาตรา 46 แห่งประมวลรัษฎากรแล้ว
ติดตามรายละเอียดได้จาก https://bit.ly/2n51Chn

ข่าวภาษี

1. มาตรการขยายเวลาการลดอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม

เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2562 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติหลักการกำหนดขยายเวลาการลดอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มต่อไปอีกเป็นระยะเวลา 1 ปี โดยให้ยังคงจัดเก็บในอัตราร้อยละ 7 (รวมภาษีท้องถิ่น) ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2563
ทั้งนี้ ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไป
คำพิพากษาฎีกาที่น่าสนใจ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3612/2561
ระหว่าง บริษัท จ. โจทก์
กรมสรรพากร จำเลย
เรื่อง ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีได้รับเงินชดเชยจากการตกลงกันเลิกสัญญา

ข้อเท็จจริง : โจทก์เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ประกอบกิจการให้เช่าแผงตลาดสดและให้บริการเกี่ยวกับสาธารณูปโภค โดยโจทก์เช่าที่ดินจาก A เป็นระยะเวลา 15 ปี เพื่อนำมาทำแผงค้าตลาดสดแล้วเปิดให้บุคคลทั่วไปเช่าเป็นตลาดและแผงลอยมาเป็นเวลา 3 ปี แต่โจทก์ขาดทุนจากการประกอบกิจการจึงไม่ได้ชำระค่าเช่าตามสัญญาแต่อย่างใด
ต่อมา บริษัท B ต้องการเช่าที่ดินดังกล่าวโดยเสนอค่าตอบแทนให้แก่ A เป็นจำนวนสูงกว่าที่ A ตกลงไว้กับโจทก์ A จึงบอกเลิกสัญญาเช่าต่อโจทก์ จากนั้น ทั้ง 3 ฝ่ายจึงทำบันทึกข้อตกลงกันว่า โจทก์และ A ตกลงเลิกสัญญาเช่าต่อกัน และบริษัท B จะชำระเงินให้แก่โจทก์ 90,000,000 บาท เพื่อตอบแทนที่โจทก์ตกลงเลิกสัญญาเช่า และจัดการรื้อถอนอาคาร สิ่งปลูกสร้าง พร้อมทั้งให้ผู้เช่าแผงลอยออกจากตลาด แล้วให้ B เช่าที่ดินต่อจากโจทก์

ประเด็นข้อพิพาท : เงินที่โจทก์ได้รับจากบริษัท B อยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มหรือไม่

คำพิพากษา : บันทึกข้อตกลงดังกล่าวแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า โจทก์กับ A ทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญาเช่าด้วยความสมัครใจ มิใช่เกิดจากการผิดสัญญา ทั้งยังมีข้อตกลงที่จะไม่เรียกร้อยค่าเช่า ค่าเสียหายใด ๆ ต่อกัน และ B ซึ่งมิใช่คู่สัญญาเดิมจะชำระค่าตอบแทนให้แก่โจทก์ ด้วยเหตุนี้ การที่ A บอกเลิกสัญญาโจทก์นั้นจึงเป็นเพียงนิติกรรมอำพรางเท่านั้น เงินค่าตอบเทนจำนวน 90,000,000 บาท จึงไม่ถือเป็นเงินชดเชยค่าเสียหายจากการบอกเลิกสัญญาเช่าตามที่โจทก์กล่าวอ้าง แต่เข้าลักษณะเป็นค่าตอบแทนที่ B จ่ายให้แก่โจทก์เพื่อเลิกสัญญาเช่ากับ A อันถือเป็นค่าบริการที่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/2 ประกอบมาตรา 77/1 (10) แห่งประมวลรัษฎากร

ความเห็น : ผู้เขียนเห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาของศาลฎีกาดังกล่าวเนื่องจาก ตามมาตรา 77/2 แห่งประมวลรัษฎากร กำหนดให้การขายสินค้าหรือให้บริการในราชอาณาจักรอยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม และตามมาตรา 77/1 (10) แห่งประมวลรัษฎากร ได้กำหนดนิยามความหมายของคำว่า “บริการ” หมายความว่า การกระทำใด ๆ อันอาจหาประโยชน์อันมีมูลค่าซึ่งมิใช่เป็นการขายสินค้า ซึ่งการพิจารณาลักษณะของสัญญาหรือการกระทำใด ๆ ว่าจะเข้าลักษณะเป็นการให้บริการหรือไม่นั้น ย่อมจะต้องพิจารณาจากลักษณะ หรือเนื้อหาของสัญญาหรือธุรกรรมที่เกิดขึ้นจริงเป็นสำคัญ ว่าคู่สัญญามีเจตนาในการทำสัญญาที่แท้จริงเป็นอย่างไร ไม่ใช่พิจารณาเพียงแต่ตัวอักษรในสัญญาหรือชื่อของของสัญญาเป็นหลัก ดังจะเห็นได้จากคำพิพากษาของแต่ละคดี ๆ ในฉบับก่อน ๆ ซึ่งได้วินิจฉัยเกี่ยวกับเนื้อหาและเจตนาที่แท้จริงของการทำนิติกรรมเป็นสำคัญ
จากกรณีพิพาทดังกล่าว เป็นการวินิจฉัยเกี่ยวกับเนื้อหาที่แท้จริงของการแสดงเจตนาทำนิติกรรมของคู่สัญญาเป็นสำคัญ และเมื่อข้อเท็จจริงเป็นที่ยุติว่าโจทก์ได้รับเงินจากบุคคลภายนอกเพื่อเป็นค่าตอบแทนที่โจทก์ยอมเลิกสัญญากับผู้ให้เช่าซึ่งเข้าลักษณะเป็นการกระทำใด ๆ อันอาจหาประโยชน์ที่มีมูลค่าได้ การกระทำดังกล่าวจึงเข้าลักษณะเป็นการให้บริการที่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม โจทก์จึงต้องนำเงินค่าตอบแทนดังกล่าวไปเสียภาษีมูลค่าเพิ่มด้วย

อย่างไรก็ตาม หากโจทก์ได้รับค่าเสียหาย เนื่องจาก A เป็นฝ่ายผิดสัญญาเป็นผลให้มีการเลิกสัญญาต่อกันจริง เงินที่โจทก์ได้รับดังกล่าวย่อมเข้าลักษณะเป็นค่าเสียหายจากการเลิกสัญญาอันไม่อยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม

ดังนั้น ในการทำนิติกรรมหรือธุรกรรมใด ๆ คู่สัญญาจึงต้องพิจารณาจากลักษณะ หรือเนื้อหาของสัญญาหรือธุรกรรมที่เกิดขึ้นจริงและอยู่ภายใต้หลักสุจริตเป็นสำคัญ ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์และป้องกันความเสียหายของคู่สัญญาเอง

นายวรินทร สะรุโณ

หากท่านมีคำถามหรือข้อสงสัยเพิ่มเติมใด ๆ เกี่ยวกับกฎหมายภาษีอากร สามารถติดต่อได้ที่
บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด
2/2 อาคารภักดี ชั้น 2 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
หรือโทรศัพท์ติดต่อได้ที่ 0-2680-9751, 0-2680-9760

The post จดหมายข่าวภาษีสำนักกฎหมายธรรมนิติ เดือนกันยายนและตุลาคม 2562 appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 48) พ.ศ. 2562 กำหนดให้สถาบันการเงินหรือผู้ให้บริการเงินอิเล็กทรอนิกส์ มีหน้าที่รายงานข้อมูลในปีที่ผ่านมาต่อกรมสรรพากร เกี่ยวกับบุคคลที่มีการทำธุรกรรมในลักษณะเฉพาะต่อไปนี้

1) ฝากหรือรับโอนเงินทุกบัญชีรวมกันตั้งแต่ 3,000 ครั้งขึ้นไป หรือ

2) ฝากหรือรับโอนเงินทุกบัญชีรวมกันตั้งแต่ 400 ครั้งและมียอดรวมของธุรกรรมฝากหรือรับโอนเงินรวมกันตั้งแต่ 2,000,000 บาทขึ้นไป

โดยกำหนดให้ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในเดือนมีนาคมของทุกปี และให้รายงานข้อมูลครั้งแรกภายในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2563 ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด

สนใจขอรับคำแนะนำและบริการที่ปรึกษากฎหมายภาษี สอบถามเพิ่มเติมได้ที่ บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด โทร.02-680-9751 และ 02-680-9760

ที่มา: ราชกิจจานุเบกษา 

The post ร้อนถึงโลกออนไลน์!!! จัดเก็บภาษีพ่อค้าแม่ค้าออนไลน์มาแล้วจ้า appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

เตรียมพร้อมรับมือพ.ร.บ. Transfer Pricing คาด บังคับใช้จริงปีหน้า

          หลังจากคณะรัฐมนตรีได้ให้ความเห็นชอบและเสนอร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่…) พ.ศ. …เรื่อง มาตรการป้องกันการกำหนดราคาโอนระหว่างบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน (Transfer Pricing) ต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) เพื่อพิจารณา ในการประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ครั้งที่ 63/2561 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 กันยายน 2561 ที่ประชุมได้พิจารณาร่างพ.ร.บ. Transfer Pricing แล้วลงมติเห็นสมควรประกาศใช้เป็นกฎหมาย ซึ่งคาดว่าจะมีผลใช้บังคับในปี 2562

          โดยร่างพ.ร.บ. Transfer Pricing เกิดขึ้นเพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาการกำหนดราคาโอนสำหรับธุรกรรมระหว่างนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน และเข้าข่ายลักษณะการขายสินค้าหรือให้บริการระหว่างกันโดยมีการถ่ายโอนกำไรเพื่อหลีกเลี่ยงภาระภาษีอากรที่พึงต้องเสีย ซึ่งร่างพ.ร.บ. ดังกล่าว มีสาระสำคัญดังต่อไปนี้

          1. บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน หมายถึง นิติบุคคลตั้งแต่สองนิติบุคคลขึ้นไปที่มีความสัมพันธ์ในทางโครงสร้างการถือหุ้น ได้แก่ กรณีที่หนึ่ง นิติบุคคลหนึ่ง ถือหุ้นในอีกนิติบุคคลหนึ่งไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 ของทุนทั้งหมด กรณีที่สอง คือ ผู้ถือหุ้นในนิติบุคคลหนึ่งไม่น้อยว่าร้อยละ 50 ไปถือหุ้นในอีกนิติบุคคลหนึ่งไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 หรือ นิติบุคคลหนึ่งมีความสัมพันธ์ในด้านทุน การจัดการ หรือการควบคุมในอีกนิติบุคคลหนึ่งในลักษณะที่นิติบุคคลหนึ่งไม่อาจดำเนินการโดนอิสระจากอีกนิติบุคคลหนึ่ง

          2. นิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน หากมีข้อกำหนดด้านการพาณิชย์หรือการเงินระหว่างกันแตกต่างไปจากที่ควรได้กำหนด ในลักษณะที่เชื่อได้ว่ามีการถ่ายโอนกำไร เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจปรับปรุงรายได้และรายจ่ายของนิติบุคคลดังกล่าวให้เหมาะสม เพื่อใช้ในการคำนวณกำไรสุทธิ

          3. นิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน จะต้องจัดทำรายงานข้อมูลเกี่ยวกับนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันและมูลค่ารวมของธุรกรรมระหว่างกันในแต่ละรอบบัญชีตามที่อธิบดีกำหนด หากไม่จัดทำรายงานหรือจัดทำรายงาน แต่แสดงข้อมูลไม่ถูกต้องครบถ้วนโดยไม่มีเหตุอันสมควร จะมีโทษในทางอาญา กล่าวคือ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองแสนบาท

          4. เจ้าพนักงานประเมินโดยอนุมัติอธิบดี อาจส่งหนังสือแจ้งแก่นิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันเพื่อขอเอกสารหรือหลักฐานแสดงข้อมูลที่จำเป็นเพิ่มเติมภายใน 5 ปี นับแต่วันที่นิติบุคคลได้ยื่นรายงานข้อมูลและมูลค่าธุรกรรม โดยนิติบุคคลจะต้องยื่นเอกสารเพิ่มเติมภายใน 60 วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งความ เว้นแต่มีเหตุจำเป็น อธิบดีจะอนุญาตให้ขยายกำหนดเวลาออกไปได้ แต่ไม่เกิน 120 วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งความ

          5. นิติบุคคลที่มีรายได้จากกิจการหรือเนื่องจากกิจการไม่เกิน 200 ล้านบาท ไม่ต้องจัดทำรายงานข้อมูลและมูลค่าธุรกรรมระหว่างนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ต้องจัดทำรายงาน ก็ยังต้องมีข้อกำหนดทางด้านการพาณิชย์หรือการเงินระหว่างนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันไม่แตกต่างไปจากที่ควรได้กำหนด หากได้ทำธุรกรรมกับบริษัทที่เป็นอิสระ หากแตกต่าง เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจปรับปรุงรายได้และรายจ่ายให้เหมาะสมเพื่อนำไปคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล

          6. หากนิติบุคคลถูกเจ้าพนักงานประเมินปรับปรุงรายได้และรายจ่าย เป็นเหตุให้นิติบุคคลต้องชำระภาษีหรือถูกหักภาษี ณ ที่จ่าย และนำส่งเป็นจำนวนที่เกินกว่าต้องเสีย หรือ ไม่มีหน้าที่ต้องเสีย นิติบุคคลดังกล่าวมีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนภาษีภายใน 3 ปี นับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นรายการภาษี หรือ ภายใน 60 วันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งการปรับปรุงรายได้และรายจ่ายจากเจ้าพนักงานประเมินเป็นหนังสือ

          ร่างพ.ร.บ. Transfer Pricing ดังกล่าว เมื่อผ่านการพิจารณาและลงมติของสนช.แล้ว ก็จะเข้าสู่ขั้นตอนการนำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ เพื่อพระองค์จะทรงลงพระปรมาภิไธยในลำดับต่อไป

          ในระหว่างที่ร่างพ.ร.บ.Transfer Pricing อยู่ในขั้นตอนเพื่อประกาศใช้บังคับเป็นกฎหมาย บริษัทและห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลจึงควรเตรียมความพร้อมทั้งในเรื่องการกำหนดข้อกำหนดระหว่างนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันในเรื่องการทำธุรกรรมหรือการเงินระหว่างกัน ให้เป็นไปอย่างเหมาะสม ดังเช่นกรณีนิติบุคคลทำธุรกรรมกับนิติบุคคลอื่นที่เป็นอิสระต่อกัน รวมถึงการจัดเตรียมเอกสาร ไม่ว่าจะเป็นรายงานข้อมูลความสัมพันธ์และมูลค่าธุรกรรม เพื่อให้พร้อมรับกฎหมายใหม่ที่กำลังจะออกมาบังคับใช้ในไม่ช้า เพราะหากนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันไม่ว่าจะในทางโครงสร้างผู้ถือหุ้นหรือด้านทุน การจัดการ หรือการควบคุม มีการทำธุรกรรมระหว่างกันในลักษณะที่มีการถ่ายโอนกำไรโดยมีข้อกำหนดด้านการพาณิชย์หรือการเงินระหว่างกันแตกต่างกับกรณีทำธุรกรรมกับบริษัทที่เป็นอิสระ อาจถูกเจ้าพนักงานประเมินปรับปรุงรายได้และรายจ่ายให้เหมาะสม เป็นเหตุให้กิจการของท่านต้องเสียภาษีในจำนวนที่มากขึ้น อีกทั้งหากกิจการของท่านเข้าลักษณะที่จะต้องจัดทำรายงานข้อมูลความสัมพันธ์ของนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันและมูลค่ารวมของธุรกรรมระหว่างกัน แล้วนิติบุคคลใดไม่จัดทำรายงาน หรือจัดทำไม่ถูกต้องโดยไม่มีเหตุอันสมควร อาจมีความผิดและต้องรับโทษทางอาญา คือ ระวางโทษปรับไม่เกิน 2 แสนบาท และมิใช่ว่าจ่ายค่าปรับ 2 แสนบาทแล้ว เรื่องจะจบลงง่ายๆ เนื่องจากกิจการที่ถูกประเมิน ยังมีความเสี่ยงที่จะเสียภาษีเพิ่มเติมจากธุรกรรมที่ทำระหว่างกัน เช่น ภาษีเงินได้นิติบุคคล ภาษีมูลค่าเพิ่ม พร้อมเบี้ยปรับและเงินเพิ่มจากการถูกประเมินของเจ้าหน้าที่สรรพากรอีกด้วย

          ดังนั้น การเตรียมความพร้อมจึงเปรียบดั่งการป้องกันปัญหาไว้ล่วงหน้า โดยการจัดเตรียมเอกสารอาจมีรายละเอียดปลีกย่อยที่สำคัญ หากท่านต้องการเตรียมความพร้อมให้เหมาะสม ท่านอาจปรึกษานักกฎหมายหรือผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในเรื่องดังกล่าว เพื่อให้การจัดเตรียมเอกสารที่เกี่ยวข้องเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด ซึ่งสิ่งนี้คือวิธีลดความเสี่ยงที่ดีที่สุด

สนใจบริการด้านที่ปรึกษาภาษี กรุณาสอบถามรายละเอียดบริการเพิ่มเติมได้ที่
บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด
02-6809753 ,02-6809708 , 02-6809760

The post เตรียมพร้อมรับมือพ.ร.บ. Transfer Pricing คาด บังคับใช้จริงปีหน้า appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

นายธรดล  จันทรศัพท์

                                                                                                                                          ที่ปรึกษากฎหมายภาษีอากร
บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

อีเมล์ : taradolc@dlo.co.th

                เดิมทีกรณีบิดา มารดา โอนอสังหาริมทรัพย์ให้แก่บุตรชอบด้วยกฎหมายโดยไม่มีค่าตอบแทน ผู้โอนจะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ทั้งหมด[1] แต่ต่อมาเนื่องจากรัฐบาลได้ออกกฎหมายเกี่ยวกับภาษีการรับมรดก[2]ซึ่งกฎหมายฉบับดังกล่าวส่งผลให้ต้องมีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากรโดยกำหนดภาระภาษีเกี่ยวกับการให้ควบคู่ไปด้วย ซึ่งในส่วนของภาระภาษีเกี่ยวกับการให้นั้นกฎหมายกำหนดให้การโอนอสังหาริมทรัพย์ให้แก่บุตรโดยชอบด้วยกฎหมายโดยไม่มีค่าตอบแทนในปีหนึ่งๆนั้น หากอสังหาริมทรัพย์นั้นมีมูลค่าเกิน 20 ล้านบาท[3] บิดา มารดาผู้โอนมีหน้าที่ต้องเสียภาษีในอัตราร้อยละ 5[4]

จากการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากรดังกล่าวจะเห็นได้ว่ากรณีที่บิดา มารดา โอนอสังหาริมทรัพย์ให้แก่บุตรโดยชอบด้วยกฎหมายโดยไม่มีค่าตอบแทนในปีหนึ่งๆนั้น ประมวลรัษฎากรกำหนดเพดานขั้นสูงของมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีคือต้องมีมูลค่าไม่เกิน 20 ล้านบาท แต่ปรากฏว่าข้อ 2(18) ของกฎกระทรวงฉบับที่ 126 (พ.ศ.2509) ยังคงยกเว้นภาษีเงินได้จากกรณีดังกล่าวทั้งหมดโดยไม่ได้มีการกำหนดเพดานขั้นสูงของมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ที่โอนไปแต่อย่างใด

ดังนั้นเพื่อไม่ให้เกิดความลักลั่นระหว่างมาตรา 42(26) ของประมวลรัษฎากรกับข้อ 2(18) ของกฎกระทรวงฉบับที่ 126 (พ.ศ.2509) เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 ที่ผ่านมารัฐบาลจึงได้ออกกฎกระทรวงฉบับที่ 312 (พ.ศ.2559) ยกเลิกข้อ 2(18) ของกฎกระทรวงฉบับดังกล่าวโดยกำหนดไม่ให้เงินได้ที่เกิดจากการโอนอสังหาริมทรัพย์ให้แก่บุตรชอบด้วยกฎหมายโดยไม่มีค่าตอบแทนได้รับยกเว้นภาษีเงินได้อีกต่อไป[5]

อย่างไรก็ดี ท่านผู้อ่านโปรดอย่าลืมว่าแม้จะมีกฎกระทรวงฉบับที่ 312 (พ.ศ.2559) กำหนดข้อความยกเลิกไว้เช่นนั้นแต่สำหรับภาระภาษีกรณีการโอนอสังหาริมทรัพย์ลักษณะนี้นั้น ท่านยังคงต้องกลับไปพิจารณาตามประมวลรัษฎากรที่แก้ไขใหม่ซึ่งผู้เขียนกล่าวไว้ในตอนต้นว่าเข้าเกณฑ์ที่ต้องเสียภาษีหรือไม่ อย่างไร

เพื่อความเข้าใจ ผู้เขียนขอยกคำถาม คำตอบพอสังเขปดังนี้

คำถาม หากบิดา มารดาประสงค์จะโอนที่ดินมูลค่า 25 ล้านบาทให้แก่บุตรชอบด้วยกฎหมายโดยให้เปล่า ต้องเสียภาษีหรือไม่ อย่างไร

คำตอบ หากบิดา มารดาโอนที่ดินให้แก่บุตรก่อนวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 บิดา มารดาจะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ทั้งหมดตามข้อ 2(18) ของกฎกระทรวงฉบับที่ 126 (พ.ศ.2509) แต่หากบิดา มารดาโอนให้ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 เป็นต้นไป ซึ่งเป็นเวลาที่ประมวลรัษฎากรและกฎกระทรวงฉบับที่ 312 (พ.ศ.2559) ใช้บังคับ บิดา มารดา ผู้โอนจะได้รับยกเว้นเฉพาะส่วนที่ไม่เกิน 20 ล้านบาทแต่ยังคงต้องเสียภาษีเงินได้ในอัตราร้อยละ 5 ของมูลค่าที่ดินส่วนที่เกิน 20 ล้านบาทนั้น

อนึ่ง อาจมีผู้อ่านบางท่านสงสัยว่าเหตุใดบิดา มารดาผู้โอนอสังหาริมทรัพย์ซึ่งไม่ได้รับค่าตอบแทนใดๆเพราะเป็นการให้เปล่าแก่บุตรของตนต้องกลายเป็นผู้เสียภาษี สำหรับเรื่องนี้นั้นมาตรา 41 ทวิของประมวลรัษฎากรได้กำหนดไว้ว่าการโอนทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์โดยไม่มีค่าตอบแทนไม่ว่าผู้โอนและผู้รับโอนจะมีความสัมพันธ์พิเศษหรือไม่นั้นถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้และมีหน้าที่ต้องเสียภาษี[6]ด้วยเพราะหากกฎหมายไม่กำหนดเช่นนั้นแล้ว คู่สัญญาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์คงต่างจะจูงมือกันมาจดทะเบียนโอนอสังหาริมทรัพย์และกล่าวอ้างว่าเป็นการให้โดยเสน่หาไม่มีค่าตอบแทนเพื่อหลีกเลี่ยงภาษีก็เป็นได้ ดังนั้น กฎหมายจึงถือว่าผู้โอนอสังหาริมทรัพย์แม้จะไม่มีค่าตอบแทนก็ตามถือว่าตนเป็นผู้ขายและได้รับเงินมา และเมื่อพิจารณาประกอบกับประมวลรัษฎากรมาตรา 39 ก็ได้กำหนดนิยามคำว่า “ขาย” ว่าหมายความว่าให้รวมถึงการให้ไม่ว่าจะมีค่าตอบแทนหรือไม่[7] จากหลักกฎหมายดังกล่าวจึงเป็นคำตอบว่าเหตุใดแม้ว่าบิดา มารดา โอนอสังหาริมทรัพย์ให้แก่บุตรโดยไม่มีค่าตอบแทนแต่ยังคงต้องเป็นผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้

สุดท้าย นี้ผู้เขียนหวังว่าผู้อ่านจะเข้าใจที่มา ที่ไปของการออกกฎกระทรวงฉบับที่ 312 (พ.ศ.2559) ตลอดจนมีความเข้าใจถึงภาระภาษีที่เกิดขึ้นจากกรณีบิดา มารดา โอนอสังหาริมทรัพย์ให้แก่บุตรของตน

The post ยกเลิกการยกเว้นภาษีเงินได้กรณีโอนอสังหาริมทรัพย์ให้แก่บุตร appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.