1.ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีส่วนเพิ่ม (ฉบับที่ 1) เรื่อง กำหนดรายชื่อประเทศที่หลักการบัญชีที่ได้รับการยอมรับเป็นการทั่วไป เป็นมาตรฐานการบัญชีที่ได้รับการยอมรับ

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรข้างต้น ได้กำหนดรายชื่อประเทศที่หลักการบัญชีที่ได้รับการยอมรับเป็นการทั่วไปในประเทศนั้น ๆ เป็นมาตรฐานการบัญชีที่ได้รับการยอมรับตามความใน (2) ของบทนิยามคำว่า “มาตรฐานการบัญชีที่ได้รับการยอมรับ” ตามมาตรา 24 แห่งพระราชกำหนดภาษีส่วนเพิ่ม พ.ศ. 2567 จำนวน 17 ประเทศ โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้

2.ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีส่วนเพิ่ม (ฉบับที่ 2) เรื่อง กำหนดลักษณะภาษีเงินปันผลที่ขอคืนได้ ที่ไม่เป็นภาษีที่อยู่ในขอบข่าย

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรข้างต้น ได้กำหนดลักษณะของภาษีเงินปันผลที่ขอคืนได้ ที่ไม่เป็นภาษีที่อยู่ในขอบข่าย ตามความใน (4) ของวรรคสองของบทนิยามคำว่า “ภาษีที่อยู่ในขอบข่าย” ตามมาตรา 24 แห่งพระราชกำหนดภาษีส่วนเพิ่ม พ.ศ. 2567 โดยมีลักษณะดังต่อไปนี้

ภาษีเงินปันผลที่ขอคืนได้ที่ไม่รวมเป็นภาษีที่อยู่ในขอบข่ายตามความ ในมาตรา 24 นั้น จะต้องเป็นภาษีแบบอิมพิวเทชั่นที่ไม่เป็นไปตามเกณฑ์ โดยภาษีแบบอิมพิวเทชั่นที่ไม่เป็นไปตามเกณฑ์ และภาษีแบบอิมพิวเทชั่นที่เป็นไปตามเกณฑ์ มีลักษณะดังต่อไปนี้

3.ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีส่วนเพิ่ม (ฉบับที่ 3) เรื่อง การพิจารณาประเทศที่ตั้งของนิติบุคคล ที่มีหลายแหล่งที่ตั้งและของนิติบุคคลที่มีลักษณะเฉพาะ

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรข้างต้น ได้กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการพิจารณาประเทศที่ตั้งของนิติบุคคลที่มีแหล่งที่ตั้งมากกว่าหนึ่งประเทศ และในการพิจารณาแหล่งที่ตั้งของนิติบุคคลที่มีลักษณะเฉพาะ ตามมาตรา 25 แห่งพระราชกำหนดภาษีส่วนเพิ่ม พ.ศ. 2567 ดังต่อไปนี้

1.คำนิยามที่เกี่ยวข้อง

“นิติบุคคลประเภทโฟลธรู” (Flow-through Entity) หมายความว่า นิติบุคคลที่ไม่ได้มีสถานะในทางภาษีอากรที่จะมีรายได้ รายจ่าย กำไร หรือขาดทุนในประเทศที่นิติบุคคลนั้นก่อตั้งขึ้น เว้นแต่ นิติบุคคลดังกล่าวเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีและต้องเสียภาษีที่อยู่ในขอบข่ายจากรายได้หรือกำไรในประเทศอื่น ทั้งนี้ ให้ถือว่านิติบุคคลรายหนึ่งไม่ได้มีสถานะในทางภาษีอากรที่จะมีรายได้ รายจ่าย กำไร หรือ ขาดทุน หากกฎหมายของประเทศที่พิจารณาสถานะของนิติบุคคลนั้นได้ถือว่ารายได้ รายจ่าย กำไร หรือขาดทุนของนิติบุคคลดังกล่าวได้รับโดยหรือเกิดขึ้นแก่ผู้มีส่วนได้เสียในความเป็นเจ้าของในนิติบุคคลนั้น ตามส่วนได้เสียในความเป็นเจ้าของ

“กฎการจัดเก็บภาษีโดยคำนวณจากเงินได้ของนิติบุคคลต่างชาติซึ่งถูกควบคุม” หมายความว่า กฎเกณฑ์ที่จัดเก็บภาษีจากผู้ถือหุ้นโดยตรงหรือโดยอ้อมในนิติบุคคลต่างชาติ สำหรับรอบระยะเวลาบัญชีหนึ่ง โดยคำนวณจากส่วนได้เสียในความเป็นเจ้าของที่ผู้ถือหุ้นมีอยู่ในกำไรของนิติบุคคลต่างชาตินั้น ไม่ว่ากำไรนั้นจะมีการจำหน่ายให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือไม่ก็ตาม แต่ไม่รวมถึง กฎการรวมเงินได้ (Income Inclusion Rule) ตามมาตรการป้องกันการกัดกร่อนฐานภาษีระหว่างประเทศ

2.การพิจารณาประเทศที่ตั้งของนิติบุคคล

2.1 กรณีนิติบุคคลหนึ่งที่ไม่ใช่นิติบุคคลประเภทโฟลธรูได้ตั้งอยู่ในหลายประเทศ

2.2 กรณีนิติบุคคลไม่อยู่ในบังคับของกฎการรวมเงินได้ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ในประเทศที่นิติบุคคลนั้นตั้งอยู่ตามข้อ 2.1

กรณีที่ได้พิจารณาประเทศที่เป็นที่ตั้งของนิติบุคคลหนึ่งตามข้อ 2.1 แล้ว ปรากฏว่า นิติบุคคลนั้นไม่อยู่ในบังคับของกฎการรวมเงินได้ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ในประเทศที่นิติบุคคลนั้นตั้งอยู่ตามข้อ 2.1 แต่มีส่วนได้เสียในความเป็นเจ้าของในนิติบุคคลอื่น ให้ถือว่านิติบุคคลดังกล่าวตั้งอยู่ในอีกประเทศหนึ่ง ที่นิติบุคคลนั้นได้ตั้งอยู่เพื่อวัตถุประสงค์ของการเสียภาษีส่วนเพิ่มตามกฎการรวมเงินได้ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ เว้นแต่ต้องห้ามตาม DTA ที่บังคับใช้ระหว่างกัน

2.3 กรณีของนิติบุคคลที่มีลักษณะเฉพาะที่เป็นนิติบุคคลประเภทโฟลธรู

กรณีของนิติบุคคลที่มีลักษณะเฉพาะที่เป็นนิติบุคคลประเภทโฟลธรู ให้พิจารณาประเทศที่ตั้งของนิติบุคคลดังกล่าวดังต่อไปนี้

(1) ในกรณีที่นิติบุคคลประเภทโฟลธรู เป็นนิติบุคคลแม่ลำดับสูงสุดของกลุ่มนิติบุคคลข้ามชาติ หรืออยู่ในบังคับต้องเสียภาษีส่วนเพิ่มตามกฎการรวมเงินได้ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ ให้นิติบุคคลประเภทโฟลธรูนั้นตั้งอยู่ในประเทศที่นิติบุคคลดังกล่าวก่อตั้งขึ้น

(2) ในกรณีอื่นนอกเหนือจาก (1) ให้ถือว่านิติบุคคลประเภทโฟลธรูตั้งอยู่ในประเทศที่แยกเป็นเอกเทศจากประเทศอื่น

ทั้งนี้ ประกาศอธิบดีทั้งสามฉบับนี้ ให้ใช้บังคับสำหรับการพิจารณาหน้าที่การเสียภาษีส่วนเพิ่ม สำหรับรอบระยะเวลาบัญชีที่เริ่มต้นในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2568 เป็นต้นไป

ที่มา https://www.rd.go.th/67365/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8.html

The post ประกาศแล้ว ! กฎหมายลำดับรอง 3 ฉบับ ตามพระราชกำหนดภาษีส่วนเพิ่ม (Top-up Tax) appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

     1.1 ขอคืนเป็นเครดิตภาษี

     เป็นกรณีที่ผู้ประกอบการขอคืนภาษีในรูปแบบการใช้เป็นเครดิตภาษีเพื่อยกไปใช้ในเดือนภาษีถัดไป โดยยื่นแบบ ภ.พ.30 กรณีที่เป็นการยื่นปกติเท่านั้น หากเป็นการยื่น ภ.พ.30 เพิ่มเติม ต้องขอคืนเป็นเงินสด

     1.2 ขอคืนเป็นเงินสด

     กรณีผู้ประกอบการประสงค์จะขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นเงินสด สามารถขอคืนด้วยแบบแสดงรายการต่อไปนี้

          1.2.1 แบบ ภ.พ.30 หรือยื่นแบบ ภ.พ. 30 เพิ่มเติม และมีภาษีต้องขอคืน ส่วนใหญ่เป็นกรณีผู้ประกอบการมีภาษีซื้อมากกว่าภาษีขาย หรือ มีการยื่นยอดขายและภาษีขายไว้เกิน หรือยื่นยอดซื้อและภาษีซื้อไว้ขาดไป แล้วแต่กรณี

          1.2.2 แบบ ค.10 เฉพาะกรณีต่อไปนี้

          1) ขอคืนเป็นเครดิตไว้ แต่ไม่ได้นำไปใช้ในเดือนภาษีถัดไป

          2) ไม่ลงลายมือชื่อในแบบ ภ.พ.30

          3) ยื่นแบบ ภ.พ.30 ชําระภาษีไว้ซ้ำ

          4) ยื่นแบบ ภ.พ.30 โดยแสดงยอดขายและยอดซื้อไว้ถูกต้อง แต่แสดงภาษีขายไว้เกินหรือแสดงภาษีซื้อไว้ขาด

          5) ไม่มีหน้าที่ยื่นแบบ ภ.พ.30 แต่ได้ชำระภาษีไว้

          6) กรณีอื่นที่ไม่เข้าหลักเกณฑ์ในการขอคืนด้วย แบบ ภ.พ.30

ข้อ 2 ระยะเวลาที่มีสิทธิขอคืน

ผู้ประกอบการมีสิทธิยื่นขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่ม ภายใน 3 ปี นับแต่วันที่พ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น หรือนับแต่วันที่ชำระภาษี ผ่านช่องท่างการขอคืนภาษี ดังนี้

     2.1 ยื่นคำร้องขอคืนผ่านอินเทอร์เน็ต https://efiling.rd.go.th/ ยื่นผ่าน E-FILING

     2.2 ยื่นคำร้องขอคืนด้วยแบบกระดาษ

          2.2.1 ยื่นด้วยแบบ ภ.พ.30 ให้ยื่น ณ สำนักงานสรรพากรพื้นที่สาขาที่สถานประกอบการตั้งอยู่ หรือสำนักงานสรรพากรพื้นที่สาขาที่ได้รับอนุมัติให้ยื่นแบบรวม

          2.2.2 ยื่นด้วยแบบ ค. 10 ให้ยื่น ณ สำนักงานสรรพากรพื้นที่ที่สถานประกอบการตั้งอยู่ หรือกองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่ (LTO) (เฉพาะกรณีรายที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ LTO)

ทั้งนี้ ผู้ประกอบการจะต้องยื่นคำร้องแยกเป็นรายสถานประกอบการ เว้นแต่ได้รับอนุมัติให้ยื่นแบบแสดงรายการภาษี และชำระภาษีมูลค่าเพิ่มรวมกัน

ข้อ 3 เอกสารที่ต้องจัดเตรียมเบื้องต้น

ส่วนใหญ่ในการขอเอกสารเจ้าพนักงานสรรพากรจะมีหนังสือแจ้งรายการเอกสารที่ผู้ประกอบการจะต้องจัดเตรียมอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ อาจมีการขอให้จัดเตรียมเอกสาร ไฟล์ข้อมูลอื่นๆ เพื่อประกอบการตรวจสอบประเด็นที่มีข้อสงสัยเพิ่มเติม โดยสรุปรายการเบื้องต้นเพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้ประกอบการดังนี้

     3.1 รายงานภาษีขายและสำเนาใบกำกับภาษี

     3.2 รายงานภาษีซื้อและต้นฉบับใบกำกับภาษีซื้อ

     3.3 รายงานสินค้าและวัตถุดิบ (ธุรกิจบริการไม่ต้องจัดทำ)

     3.4 รายการเดินบัญชี / หลักฐานการจ่ายเงิน

     3.5 หลักฐานการบันทึกบัญชี เช่น GL TB อื่นๆ

     3.6 สัญญาหรือบันทึกข้อตกลง หรือเอกสารอื่นที่เกี่ยวข้องกับการประกอบกิจการเพิ่มเติม เช่น

          3.6.1 ธุรกิจส่งออกสินค้า ให้จัดเตรียมเอกสารหลักฐานตามคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 97/2543 เช่น สำเนาใบขนสินค้าขาออก หลักฐานการชำระเงินเช่น หลักฐานการเปิด LC

          3.6.2 ธุรกิจโรงแรม ให้จัดเตรียมเอกสารหลักฐาน เช่น บัตรทะเบียนผู้พักโรงแรม (ร.ร.3) สัญญาการเช่าหรือให้เช่าอสังหาริมทรัพย์

          3.6.3 ธุรกิจตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ ให้จัดเตรียมเอกสารหลักฐาน เช่น สัญญาการเป็นตัวแทนจำหน่าย สัญญาจองรถยนต์ หรือใบสั่งจองรถยนต์

          3.6.4 ธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ให้จัดเตรียมเอกสารหลักฐาน เช่น สัญญาจ้าง BOQ

     3.7 เอกสารเกี่ยวกับการปฏิบัติการทางภาษีอื่น เช่น หัก ณ ที่จ่าย ภาษีเงินได้นิติบุคค ภาษีธุรกิจเฉพาะ อากรแสตมป์

ข้อ 4 การเข้าพบเจ้าพนักงานสรรพากร การตรวจสอบ และผลการยื่นขอคืนภาษี

     4.1 การเข้าพบเจ้าหน้าที่เพื่อชี้แจงและส่งมอบเอกสาร ผู้ประกอบการสามารถเข้าพบเจ้าพนักงานด้วยตนเองตามช่องทางที่เจ้าพนักงานสรรพากรแจ้งไว้ หรือกรณีไม่สามารถเข้าพบเจ้าพนักงานสรรพากรด้วยตนเองได้ ผู้ประกอบการสามารถมอบอำนาจแก่ผู้ที่ทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับกิจการ พร้อมปิดอากรแสตมป์หนังสือมอบอำนาจได้

     4.2 ในการตรวจสอบการขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่ม เจ้าพนักงานสรรพากรอาจตรวจสอบขยายผลไปถึงประเด็นทางภาษีอื่นๆ ซึ่งอาจส่งผลให้ผู้ประกอบการต้องเตรียมเอกสารอื่นๆ เพิ่มเติม รวมทั้งหากมีประเด็นความผิด อาจต้องรับผิดในการเสียภาษี เบี้ยปรับหรือเงินเพิ่มตามกฎหมาย

     4.3 กรณีเจ้าพนักงานสรรพากรตรวจสอบแล้ว ไม่พบความผิด ผู้ประกอบการจะได้รับภาษีคืนตามจำนวนที่ได้ยื่นแบบขอคืนภาษีไว้ แต่หากเจ้าพนักงานสรรพากรตรวจสอบพบประเด็นความผิด ผู้ประกอบการอาจได้รับภาษีคืนน้อยกว่าจำนวนที่ได้ยื่นแบบขอคืนภาษีไว้ หรืออาจไม่ได้รับคืนภาษีเลย หรืออาจถูกประเมินให้เสียภาษี เบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามกฎหมายต่อไป

ข้อ 5 การยื่นอุทธรณ์

หากผลการตรวจสอบพบประเด็นความผิด หรือหากไม่เห็นด้วยกับผลการคืนภาษี ผู้ประกอบการสามารถยื่นคำร้องขออุทธรณ์ได้ โดยใช้แบบคําอุทธรณ์ (ภ.ส.6) ต่อสำนักงานสรรพากรภาคที่รับผิดชอบ หรือสำนักงานสรรพากรพื้นที่ที่สถานประกอบการตั้งอยู่ หรือ LTO (กรณีอยู่ภายใต้การกำกับดูแล) และต้องยื่นคำร้องภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด ดังนี้

     5.1 ภายใน 15 วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งคืนภาษีอากร (ค.20) หรือหนังสือแจ้งไม่คืนเงินภาษีอากร (ค.30)

     5.2 ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งคืนเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม (ภ.พ.72/ ภ.พ.72.1) หรือหนังสือแจ้งการประเมินภาษีมูลค่าเพิ่ม (ภ.พ.73/ ภ.พ.73.1)

นอกจากนี้ หากมีการพิจารณาวินิจฉัยในชั้นคณะกรรมการอุทธรณ์แล้ว ผู้ประกอบการยังไม่เห็นด้วย อาจดำเนินคดีทางศาลต่อไป

ที่มา : https://www.rd.go.th/fileadmin/user_upload/lorkhor/newspr/2025/vat_refund.pdf

The post 5 ข้อ ที่ผู้ประกอบการควรรู้ เพื่อเตรียมความพร้อมในการขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

โดย MOU ดังกล่าว ส่วนหนึ่งจัดทำขึ้น เพื่อให้กรมสรรพากรสามารถนำข้อมูลตามพระราชบัญญัติรถยนต์และพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก เช่น ข้อมูลการจดทะเบียน ข้อมูลการขนส่งและตรวจสภาพรถ มาบูรณาการกับข้อมูลภายในและข้อมูลภายนอกที่กรมสรรพากรได้รับจากหน่วยงานอื่น ด้วยวิธีการทางเทคโนโลยีสารสนเทศที่ทันสมัย เพื่อนำผลลัพธ์ไปใช้ในการสำรวจและตรวจสอบภาษีการขยายฐานการจัดเก็บภาษีอากร ให้ครอบคลุมกลุ่มบุคคลที่มีเงินได้ รวมถึงพิจารณาความเสี่ยงเพื่อป้องกันการหลีกเลี่ยงภาษี

ที่มา : https://www.rd.go.th/fileadmin/user_upload/news/2568thai/news37_2568.pdf

The post กรมสรรพากรลงนาม MOU กับกรมการขนส่งทางบก ในการแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อยกระดับการจัดเก็บภาษี appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

1.สิทธิประโยชน์ทางภาษี

ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลให้แก่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล สำหรับเงินได้เท่ากับรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเพื่อการลงทุนในยานยนต์ไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ แต่ไม่ไช่เป็นการซ่อมแชมให้คงสภาพเดิมตามมาตรา 65 ตรี (5) แห่งประมวลรัษฎากร ที่ได้จ่ายไปตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2568 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2568 เป็นจำนวนดังต่อไปนี้

     (1) ร้อยละ 100 ของรายจ่ายตามจำนวนที่จ่ายจริง สำหรับรายจ่ายเพื่อการลงทุนในยานยนต์ไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ที่ผลิตหรือประกอบในประเทศไทย

     (2) ร้อยละ 50 ของรายจ่ายตามจำนวนที่จ่ายจริง สำหรับรายจ่ายเพื่อการลงทุนในยานยนต์ไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ที่ประกอบสำเร็จรูปและนำเข้ามาทั้งคัน

2.ลักษณะของยานยนต์ไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้

     (1) เป็นรถโดยสารหรือรถบรรทุกที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้าจากแบตเตอรี่ที่ได้จดทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

          (ก) กรณีรถโดยสาร ต้องเป็นรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารตามมาตรฐานที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก ได้แก่ รถปรับอากาศพิเศษ รถปรับอากาศ รถที่ไม่มีเครื่องปรับอากาศ รถ 2 ชั้น รถกึ่งพ่วง และรถโดยสารเฉพาะกิจ

          (ข) กรณีรถบรรทุก ต้องเป็นรถที่ใช้ในการขนส่งสัตว์หรือสิ่งของตามลักษณะที่กำหนดที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก ได้แก่ รถกระบะบรรทุก รถตู้บรรทุก รถบรรทุกของเหลว รถบรรทุกวัสดุอันตราย รถบรรทุกเฉพาะกิจ และรถลากจูง

     (2) ไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน

     (3) เป็นรถที่นำมาหักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคาของทรัพย์สินได้ตามมาตรา 65 ทวิ (2) แห่งประมวลรัษฎากร โดยต้องได้มาและอยู่ในสภาพพร้อมใช้การตามประสงค์ภายในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2568

     (4) ไม่เป็นรถที่ได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินนั้นตามพระราชกฤษฎีกาอื่นที่ออกตามความในประมวลรัษฎากร ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน

     (5) ไม่เป็นรถที่นำไปใช้ในกิจการที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน กฎหมายว่าด้วยการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศสำหรับอุตสาหกรรมเป้าหมาย หรือกฎหมายว่าด้วยเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน

ทั้งนี้ รายละเอียดเป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด

ที่มา : https://www.rd.go.th/fileadmin/user_upload/kormor/newlaw/dc798.pdf

The post มาตรการภาษีเพื่อสนับสนุนการใช้ยานยนต์ไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

     การบรรยายครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมส่งเสริมความรู้ด้านกฎหมายให้แก่ผู้สนใจ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความตะหนักในประเด็นการวางแผนชีวิตช่วงปลายทางและการบริหารจัดการทรัพย์สินอย่างเหมาะสม อนึ่ง การบรรยายเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความมีส่วนร่วมของผู้รับฟังการบรรยาย

     บริษัทฯ ขอขอบคุณมูลนิธิฯ ที่เปิดโอกาสให้มีส่วนร่วมในการเผลแพร่ความรู้ทางกฎหมายที่เป็นประโยชน์ และพร้อมเป็นส่วนหนึ่งในการสนับสนุนการสร้างความเข้าใจแก่สังคมในประเด็นสำคัญเหล่านี้ต่อไป

The post สำนักกฎหมายธรรมนิติ ได้รับเกียรติในการบรรยายในหัวข้อ “Living Will และพินัยกรรมทางเลือกที่ดีสำหรับตนเองและการจัดการทรัพย์สินในปลายทางชีวิต” appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

1.ยกเลิกข้อ 3 วรรคสอง ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป.89/2542 เกี่ยวกับการเฉลี่ยภาษีซื้อของผู้ประกอบการจดทะเบียนที่ขายสินค้านอกราชอาณาจักร ความเดิมดังนี้

     “ข้อ 3 ภาษีซื้อที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนตามข้อ 1 และ ข้อ 2 ได้เสียไปเนื่องจากการประกอบกิจการขายสินค้านอกราชอาณาจักร ผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่มีสิทธินำไปหักออกจากภาษีขายในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม เนื่องจากต้องห้ามตามมาตรา 82/5(6) แห่งประมวลรัษฎากร

กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนตามวรรคหนึ่ง ประกอบกิจการขายสินค้าในราชอาณาจักรซึ่งอยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/2 แห่งประมวลรัษฎากรด้วย ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนดังกล่าวเฉลี่ยภาษีซื้อที่จะนำไปหักออกจากภาษีขายในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนด ตามมาตรา 82/6 แห่งประมวลรัษฎากร”

2.กำหนดให้เพิ่มการปันส่วนภาษีซื้อเกี่ยวกับการขายสินค้านอกราชอาณาจักร โดยผู้ประกอบการจดทะเบียน ดังต่อไปนี้

“ข้อ 3/1 กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนประกอบกิจการทั้งประเภทที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มและประเภทที่ไม่อยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/2 แห่งประมวลรัษฎากร โดยผู้ประกอบการได้นำสินค้าหรือบริการที่ได้มาหรือได้รับมาไปใช้ในการประกอบกิจการทั้งสองประเภทให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนปันส่วนภาษีซื้อตามสัดส่วนรายได้ของกิจการประเภทที่ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มออกก่อน แล้วจึงนำภาษีซื้อส่วนที่เหลือจากการปันส่วนไปหักออกจากภาษีขายในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร

ตัวอย่าง

     ในเดือนภาษีพฤษภาคม บริษัท ก. เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน มีรายได้จากการขายสินค้าในประเทศไทยจำนวน 16 ล้านบาท และรายได้จากการขายสินค้าที่มีการทำสัญญาซื้อขายและส่งมอบสินค้ากันในต่างประเทศเป็นเงินจำนวน 4 ล้านบาท (คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 20 ของรายได้ทั้งหมด) บริษัท ก. มีภาษีซื้ออซึ่งไม่สามารถแยกได้ว่าเป็นภาษีซื้อของกิจการประเภทใดจำนวน 1 ล้านบาท ดังนั้น บริษัท ก. จะต้องปันส่วนภาษีซื้อออกก่อนร้อยละ 20 ตามสัดส่วนรายได้ของกิจการประเภทที่ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มคิดเป็นจำนวน 2 แสนบาท แล้วบริษัท ก. จึงมีสิทธินำภาษีซื้อส่วนที่เหลือจากการปันส่วนจำนวน 8 แสนบาท ไปหักออกจากภาษีขายในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มในเดือนภาษีดังกล่าว”

“ข้อ 3/2 กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนประกอบกิจการทั้งประเภทที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มประเภทที่ไม่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม (กิจการประเภทที่ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม กิจการประเภทที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ และกิจการประเภทที่ได้รับยกเว้นภาษีธุรกิจเฉพาะ) และประเภทที่ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/2 แห่งประมวลรัษฎากร โดยผู้ประกอบการจดทะเบียนนั้นนั้นได้นำสินค้าหรือบริการที่ได้มาหรือได้รับมาไปใช้ในการประกอบกิจการทั้งสามประเภท ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนปันส่วนภาษีซื้อตามสัดส่วนรายได้ของกิจการประเภทที่ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มออกก่อน แล้วจึงนำเฉพาะภาษีซื้อส่วนที่เหลือจากการปันส่วนมาเฉลี่ยภาษีซื้อตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในมาตรา 82/6 แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 29) เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการเฉลี่ยภาษีซื้อตามมาตรา 82/6 แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2535

ตัวอย่าง

     บริษัท ข. เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน ประกอบกิจการขายไก่สดในประเทศและส่งออกไปต่างประเทศ ในปี 2566 บริษัท ข. มีรายได้จากกิจการขายไก่สดโดยการส่งออกไปต่างประเทศซึ่งต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มคิดเป็นจำนวนร้อยละ 50 และรายได้จากกิจการขายไก่สดในประเทศไทยซึ่งไม่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มคิดเป็นจำนวนร้อยละ 50

     ต่อมาเดือนภาษีพฤษภาคม 2567 บริษัท ข. มีรายได้จากการส่งออกไก่สดไปต่างประเทศ จำนวน 6 ล้านบาท รายได้จากการขายไก่สดในประเทศไทยจำนวน 10 ล้านบาท และรายได้จากการขายไก่สดที่ซื้อจากผู้ขายที่ต่างประเทศและส่งมอบสินค้าให้แก่ลูกค้าในต่างประเทศจำนวน 4 ล้านบาท (คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 20 ของรายได้ทั้งหมด) บริษัท ข. มีภาษีซื้อซึ่งไม่สามารถแยกได้ว่าเป็นของกิจการประเภทใดจำนวน 1 ล้านบาท ดังนั้น บริษัท ข. จะต้องปันส่วนภาษีซื้อออกก่อนร้อยละ 20 ตามสัดส่วนรายได้ของกิจการประเภทที่ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มคิดเป็นจำนวน 2 แสนบาท แล้วจึงนำภาษีซื้อส่วนที่เหลือจากการปันส่วนจำนวน 8 แสนบาท มาเฉลี่ยภาษีซื้อตามส่วนของรายได้ของปีที่ผ่านมา (รายได้ของปี 2566 คิดเป็นอัตราส่วน 50 : 50) บริษัท ข จึงมีสิทธินำภาษีซื้อเฉพาะส่วนที่เฉลี่ยได้ตามส่วนของรายได้ของกิจการประเภทที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มจำนวน 4 แสนบาท ไปหักออกจากภาษีขายในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มในเดือนภาษีพฤษภาคม 2567″

ที่มา https://www.rd.go.th/fileadmin/user_upload/kormor/newlaw/dn164A.pdf

The post ใหม่!!! การปันส่วนภาษีซื้อ จากการขายสินค้านอกราชอาณาจักร โดยผู้ประกอบการจดทะเบียน appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

1.สิทธิประโยชน์

1.1 ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (แต่ไม่รวมถึงห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่ไม่ใช่นิติบุคคล) สำหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการ ตามจำนวนที่จ่ายแต่ไม่เกิน 50,000 บาท

1.2 ผู้ใช้สิทธิจะต้องซื้อสินค้าหรือรับบริการในราชอาณาจักร ตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2568 ถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ผู้มีเงินได้ต้องมีหลักฐานเป็นใบกำกับภาษีอีเล็กทรอนิกส์ (e-Tax Invoice) หรือ ใบรับอิเล็กทรอนิกส์ (e-Receipt) เท่านั้น

1.3 ค่าซื้อสินค้าหรือบริการที่สามารถนำมาหักค่าลดหย่อนตามมาตรการนี้ ได้แก่

2.หลักเกณฑ์และเงื่อนไข

2.1 ให้หักค่าลดหย่อนค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการในราชอาณาจักรดังนี้

2.1.1 หักลดหย่อนตามที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 30,000 บาท สำหรับค่าซื้อสินค้า หรือค่าบริการที่จ่ายให้แก่ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยต้องมีใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ (e-Tax Invoice) แบบเต็มรูปเป็นหลักฐาน หรือผู้ขายสินค้าหรือผู้ให้บริการที่ไม่เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยต้องมีใบรับอิเล็กทรอนิกส์ (e-Receipt) เป็นหลักฐาน และ

2.1.2 หักลดหย่อนได้เพิ่มอีกตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 20,000 บาท สำหรับค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการดังต่อไปนี้โดยต้องมี e-Tax Invoice แบบเต็มรูป หรือ e-Receipt เป็นหลักฐาน

(1) ค่าซื้อสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) ซึ่งเป็นสินค้าที่ได้ลงทะเบียนกับกรมการพัฒนาชุมชนแล้ว

(2) ค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการที่จ่ายให้แก่วิสาหกิจชุมชนที่ได้จดทะเบียนต่อกรมส่งเสริมการเกษตร

(3) ค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการที่จ่ายให้แก่วิสาหกิจเพื่อสังคมที่ได้จดทะเบียนต่อสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม

ทั้งนี้ ค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการตามข้อ 2.1.1 จะเป็นค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการตาม ข้อ 2.1.2 ก็ได้ เช่น ซื้อสินค้า OTOP 50,000 บาท สามารถหักค่าลดหย่อนได้ 50,000 บาท

2.2 e-Tax Invoice และ e-Receipt ต้องระบุชื่อและนามสกุล ที่อยู่ และเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากร (เลขประจำตัวประชาชน) ของผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ เมื่อแจ้งข้อมูลส่วนบุคคลถูกต้องครบถ้วนแล้ว ข้อมูลการซื้อสินค้าและการรับบริการจะปรากฏใน My Tax Account ของผู้เสียภาษี และสามารถใช้ในการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาของปีภาษี 2568

2.3 ผู้ใช้สิทธิสามารถตรวจสอบรายชื่อผู้ประกอบการที่สามารถออก e-Tax Invoice หรือ e-Receipt ได้ที่เว็บไซด์กรมสรรพากรได้ตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม 2568

– https://etax.rd.go.th/ETAXSEARCH/normal_person.html

3.ถาม – ตอบ [1]

[1] https://www.rd.go.th/fileadmin/user_upload/lorkhor/newsbanner/2024/12/Q_A_Easy_E-Receipt_2.0_25122567.pdf

The post มาตรการ Easy E-Receipt 2.0 ลดหย่อนภาษีสูงสุด 50,000 บาท appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

1. มาตรการภาษีช่วยค่าซ่อมบ้าน

ให้ผู้มีเงินได้ (ไม่รวมถึงห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคล) หักลดหย่อนค่าซ่อมแชมบ้านที่จ่ายไประหว่างวันที่ 16 สิงหาคม 2567 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2567 ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่รวมกันทั้งหมดแล้วไม่เกิน 100,000 บาท ทั้งนี้ บ้านที่ได้รับความเสียหายต้องอยู่ในพื้นที่ที่ทางราชการประกาศให้เป็นเขตพื้นที่ประสบสาธารณภัยหรือเขตการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติกรณีฉุกเฉิน

2. มาตรการภาษีช่วยค่าซ่อมรถ

ให้ผู้มีเงินได้ (ไม่รวมถึงห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคล) หักลดหย่อนค่าซ่อมแชมรมรถที่จ่ายไประหว่างวันที่ 16 สิงหาคม 2567 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2567 ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่รวมกันทั้งหมดแล้วไม่เกิน 30,000 บาท ทั้งนี้ รถที่ได้รับความเสียหายต้องอยู่ในพื้นที่ที่ทางราชการประกาศให้เป็นเขตพื้นที่ประสบสาธารณภัยหรือเขตการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติกรณีฉุกเฉิน

The post ลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา !!! ช่วยค่าซ่อมบ้านและค่าซ่อมรถ appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) สำหรับการโอนคริปโทเคอร์เรนชีหรือโทเคนดิจิทัลเพื่อการใช้ประโยชน์ที่ได้กระทำในศูนย์ซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล กระทำผ่านนายหน้าซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล กระทำโดยผู้ค้าสินทรัพย์ดิจิทัล หรือโอนให้แก่ผู้ค้าสินทรัพย์ดิจิทัล ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัล ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2567 เป็นต้นไป

ทั้งนี้ “โทเคนดิจิทัลเพื่อการใช้ประโยชน์” หมายความว่า โทเคนดิจิทัลที่มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดสิทธิในการได้มาซึ่งสินค้าหรือบริการหรือสิทธิอื่นใดที่เฉพาะเจาะจงตามที่กำหนดในข้อตกลงระหว่างผู้ออกและผู้ถือ และหน่วยแสดงสิทธิอื่นที่คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ประกาศกำหนด ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัล

ที่มา https://www.rd.go.th/fileadmin/user_upload/kormor/newlaw/dc788.pdf

The post ประกาศ!!! ยกเว้น VAT สำหรับการโอนคริปโทเคอร์เรนซีหรือโทเคนดิจิทัลเพื่อการใช้ประโยชน์ appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

1. ผู้มีเงินได้ซึ่งได้รับเงินส่วนแบ่งของกำไรหรือผลประโยชน์อื่นใดในลักษณะเดียวกันที่ได้จากการถือหรือครอบครองโทเคนดิจิทัลเพื่อการลงทุนตามมาตรา 40 (4) (ซ) แห่งประมวลรัษฎากร และ
2. ผู้จ่ายเงินได้ได้หักภาษี ณ ที่จ่ายไว้แล้ว ตามมาตรา 50 (2) แห่งประมวลรัษฎากร ในอัตราร้อยละ 15 ของเงินส่วนแบ่งของกำไรหรือผลประโยชน์อื่นใดในลักษณะเดียวกัน
3. เมื่อถึงกำหนดยื่นรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมิน ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องนำเงินส่วนแบ่งของกำไรหรือผลประโยชน์อื่นใดในลักษณะเดียวกันดังกล่าวมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้
4. การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาดังกล่าว สำหรับเงินส่วนแบ่งของกำไรหรือผลประโยชน์อื่นใดในลักษณะเดียวกันที่ได้รับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2567 และเฉพาะกรณีที่ผู้มีเงินได้ไม่ขอรับภาษีที่ถูกหักไว้นั้นคืนหรือไม่ขอเครดิตภาษีที่ถูกหักไว้นั้นไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน

ทั้งนี้ “โทเคนดิจิทัลเพื่อการลงทุน” หมายความว่า โทเคนดิจิทัลที่มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดสิทธิของบุคคลในการเข้าร่วมลงทุนในโครงการหรือกิจการใดๆ ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัล

ที่มา https://www.rd.go.th/fileadmin/user_upload/kormor/newlaw/dc789.pdf

The post ประกาศ!!! ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา สำหรับส่วนแบ่งของกำไรจากการถือครองโทเคนดิจิทัลเพื่อการลงทุน appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.