DLO’s Tax Newsletter

ฉบับที่ 81 เดือนกันยายน 2560

กฎหมายใหม่ล่าสุด

1. เพิ่มเติมมาตรการส่งเสริมให้ “ห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล” สามารถโอนทรัพย์สินเพื่อแปรสภาพเป็นนิติบุคคล
2. ขยายระยะเวลายกเว้นเงินได้สำหรับวิสาหกิจชุมชน
3. แก้ไขเพิ่มเติมกำหนดเวลาการชำระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดอากรแสตมป์ สำหรับการทำตราสารที่มิได้จัดทำเป็นข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์เพื่อจดทะเบียนจัดตั้งบริษัท

ข่าวภาษี

1. ขยายเวลาจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7 ต่อไปอีก 1 ปี
2. มาตรการภาษีเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยในปี 2560

คำพิพากษาฎีกาที่น่าสนใจ

คำพิพากษาฎีกาที่ 6693/2559

ระหว่าง              บริษัท ว.                                                                 โจทก์

กับ                    กรมสรรพากร                                                           จำเลย

เรื่อง                 การเวนคืนที่ดินเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางการค้าหรือหากำไรที่อยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะหรือไม่

กฎหมายใหม่ล่าสุด

1. เพิ่มเติมมาตรการส่งเสริมให้ “ห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล” โอนทรัพย์สินเพื่อแปรสภาพเป็นนิติบุคคล

พระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 644) พ.ศ.2560 แก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 630) พ.ศ.2560 โดยกำหนดให้ยกเว้นภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ เนื่องจากการแปรสภาพธุรกิจเป็นนิติบุคคลให้แก่บุคคลธรรมดาโดยให้รวมถึงห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลด้วย ทั้งนี้นิติบุคคลดังกล่าวต้องจดทะเบียนจัดตั้งในระหว่างวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560

ติดตามรายละเอียดจาก https://goo.gl/iwb9ev และ https://goo.gl/a9bnsC

2. ขยายระยะเวลายกเว้นเงินได้สำหรับวิสาหกิจชุมชน

กฎกระทรวง (ฉบับที่ 330) พ.ศ.2560 กำหนดให้ขยายเวลายกเว้นเงินได้สำหรับวิสาหกิจชุมชนตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน เฉพาะที่เป็นห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลซึ่งมีรายได้ไม่เกิน 1,800,000 บาทต่อปี ออกไปอีกเป็นระยะเวลา 3 ปี จากเดิมสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2559 ขยายเวลาถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562

ติดตามรายละเอียดจาก  https://goo.gl/oHo8RP

3. แก้ไขเพิ่มเติมกำหนดเวลาการชำระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดอากรแสตมป์ สำหรับการทำตราสารที่มิได้จัดทำเป็นข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์เพื่อจดทะเบียนจัดตั้งบริษัท

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับอากรแสตมป์ (ฉบับที่ 57) กำหนดให้ขยายเวลาการชำระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดอากรแสตมป์ สำหรับตราสารที่มิได้จัดทำเป็นข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์เพื่อจดทะเบียนจัดตั้งบริษัทออกไปอีกเป็นระยะเวลา 1 เดือน จากเดิมเริ่มใช้วันที่ 1 สิงหาคม 2560 ขยายเวลาเป็นเริ่มใช้วันที่ 1 กันยายน 2560

ติดตามรายละเอียดจาก https://goo.gl/JfxGFc และ https://goo.gl/sw5hAV

ข่าวภาษี

1. ขยายเวลาจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7 ต่อไปอีก 1 ปี

เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2560 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติหลักการขยายเวลาการลดอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 6.3 ซึ่งเมื่อรวมกับภาษีท้องถิ่นแล้วรวมเป็นอัตราร้อยละ 7 จากเดิมสิ้นสุดในวันที่ 30 กันยายน 2560ขยายเวลาถึงวันที่ 30 กันยายน 2561

ติดตามรายละเอียดได้จาก https://goo.gl/fTN4yL

2. มาตรการภาษีเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยในปี 2560

เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2560 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติหลักการยกเว้นเงินได้สำหรับการบริจาคเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยในประเทศในปี 2560 โดยให้สิทธิผู้บริจาคระหว่างวันที่ 5 กรกฎาคม 2560 – 13 ตุลาคม 2560 มาหักเป็นค่าลดหย่อนหรือหักรายจ่ายในการคำนวณภาษีเงินได้1.5 เท่า ของเงินหรือทรัพย์สินที่บริจาค ทั้งนี้ บุคคลธรรมดาหักลดหย่อนได้กรณีบริจาคเป็นเงินเท่านั้น

นอกจากนี้ ได้อนุมัติหลักการเพื่อช่วยเหลือและฟื้นฟูผู้ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยในระหว่างวันที่ 5 กรกฎาคม 2560 – 31 ธันวาคม 2560 โดยให้ผู้มีเงินได้ที่เป็นบุคคลธรรมดาสามารถนำค่าซ่อมแซมอสังหาริมทรัพย์ หักเป็นค่าลดหย่อนได้ตามที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 100,000 บาท และค่าซ่อมแซมรถยนต์ตามที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 30,000 บาท

ติดตามรายละเอียดได้จาก https://goo.gl/7aPqbN

คำพิพากษาฎีกาที่น่าสนใจ

คำพิพากษาฎีกาที่ 6693/2559

ระหว่าง              บริษัท ว.                                                                 โจทก์

กับ                    กรมสรรพากร                                                           จำเลย

เรื่อง                 การเวนคืนที่ดินเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางการค้าหรือหากำไรที่อยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะหรือไม่

โจทก์มีที่ดินพิพาทแปลงเดียวขณะถูกเวนคืน โดยโจทก์ใช้เป็นที่ตั้งอาคารสำนักงานของโจทก์และให้ผู้อื่นเช่า แสดงให้เห็นว่าที่ดินและอาคารเป็นอสังหาริมทรัพย์ที่โจทก์มีไว้ในการประกอบกิจการมิได้มีไว้เพื่อขาย ประกอบกับถูกเวนคืนโดยพระราชกฤษฎีกา จึงไม่ใช่การโอนโดยเจตนาหรือเพื่อประโยชน์ในกิจการของโจทก์ จึงไม่เป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางการค้าหรือหากำไรที่อยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ

ดังนั้น เมื่อโจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องยื่นแบบแสดงรายการและเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ การฟ้องขอคืนภาษีจึงไม่อยู่ในบังคับกำหนดเวลา 3 ปี นับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีตามมาตรา 91/11 และมาตรา 27 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร โจทก์จึงมีสิทธิขอคืนเงินดังกล่าว

ความเห็นทางกฎหมายเพิ่มเติม

ประเด็นที่สำคัญจากคำพิพากษาข้างต้น คือ การขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางการค้าหรือหากำไรที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะย่อมส่งผลต่อระยะเวลาการขอคืนภาษีธุรกิจเฉพาะ เนื่องจากหากเป็นกรณีที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะแล้ว การขอคืนภาษีธุรกิจเฉพาะจะต้องอยู่ในกำหนดเวลา 3 ปีนับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นรายการภาษีตามที่กฎหมายกำหนด ทั้งนี้ ตามมาตรา 91/11 และมาตรา 27 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร ส่วนกรณีที่ไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ เช่นกรณีการถูกเวนคืน ประมวลรัษฎากรไม่ได้กำหนดระยะเวลาการขอคืนภาษีไว้ ดังนั้น จึงมีอายุความในการเรียกร้อง 10 ปี นับตั้งแต่วันที่ต้องเสียภาษีไปโดยไม่มีหน้าที่ต้องเสีย ตามมาตรา 193/30 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เพราะเป็นกรณีติดตามเอาทรัพย์สินซึ่งตนไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีตามกฎหมายคืน

เมื่อพิจารณานิยามคำว่า “ขาย” ในหมวดภาษีธุรกิจเฉพาะ ตามมาตรา 91/1 (4) แห่งประมวลรัษฎากรนั้น หมายความรวมถึงสัญญาจะขาย ขายฝาก แลกเปลี่ยน ให้ ให้เช่าซื้อหรือจำหน่ายจ่ายโอน ไม่ว่าจะมีประโยชน์ตอบแทนหรือไม่ ประกอบกับมาตรา 91/2 (6) แห่งประมวลรัษฎากรกำหนดให้การขายอสังหาริมทรัพย์เป็นทางค้าหรือหากำไร ไม่ว่าอสังหาริมทรัพย์นั้นจะได้มาโดยวิธีใดก็ตาม ให้อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ หากพิจารณาตามบทบัญญัติของกฎหมายแล้ว จะเห็นได้ว่าการถูกเวนคืนที่ดินเข้าลักษณะเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์อย่างหนึ่ง แต่จะต้องพิจารณาต่อไปอีกว่า การถูกเวนคืนที่ดินเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์เป็นทางค้าหรือหากำไรด้วยหรือไม่ โดยมาตรา 4 (5) ของพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 342) พ.ศ. 2541 ได้ขยายความเรื่องการขายอสังหาริมทรัพย์เป็นทางค้าหรือหากำไร คือ การขายอสังหาริมทรัพย์ที่ผู้ขายมีไว้ในการประกอบกิจการเฉพาะของนิติบุคคลตามมาตรา 77/1 แห่งประมวลรัษฎากรเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางค้าหรือหากำไรที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ

ในคดีนี้ โจทก์ได้ใช้ที่ดินและอาคารเป็นที่ตั้งอาคารสำนักงานและให้ผู้อื่นเช่าในแปลงเดียวกัน จึงเป็นการใช้ในการประกอบกิจการตนเองโดยมิได้มีไว้เพื่อเก็งกำไรขายต่อแต่อย่างใด ทั้งการถูกเวนคืนที่ดินมิได้เกิดจากความสมัครใจ และมิใช่การการโอนโดยเจตนาเพื่อแสวงหากำไร แต่เป็นการถูกบังคับให้โอนเพื่อประโยชน์สาธารณะโดยได้รับเงินค่าทดแทนการเวนคืนที่ดิน ซึ่งผู้เขียนเห็นว่าเงินค่าทดแทนดังกล่าวมีลักษณะคล้ายกับค่าชดเชยหรือค่าสินไหมทดแทนอย่างหนึ่งจากการที่โจทก์ต้องขาดประโยชน์จากการใช้ที่ดินในการประกอบกิจการ และยังต้องไปหาสถานที่ดำเนินกิจการใหม่โดยมิได้เกิดจากความประสงค์ของโจทก์เอง กรณีจึงไม่ถือเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางการค้าหรือหากำไรที่อยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ จึงส่งผลให้โจทก์สามารถฟ้องขอคืนภาษีธุรกิจเฉพาะได้ภายใน 10 ปี

ด้วยเหตุนี้ ผู้เขียนจึงเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ว่า กรณีของโจทก์ไม่เป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางการค้าหรือหากำไรที่อยู่ในบังคับที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ

ดังนั้น หากผู้ประกอบการท่านใดได้เสียภาษีธุรกิจเฉพาะสำหรับกรณีการถูกเวนคืนที่ดินไปเกินกว่า 3 ปีนับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นรายการภาษี แต่ไม่เกิน 10 ปี ท่านคงสามารถขอคืนภาษีธุรกิจเฉพาะดังกล่าวได้เนื่องจากท่านไม่มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ซึ่งในทางปฏิบัติของกรมสรรพากรอาจพิจารณาไม่คืนภาษีดังกล่าวให้ เนื่องจากเห็นว่าค่าทดแทนการถูกเวนคืนที่ดินถือเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางค้าหรือหากำไรและต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะก็ตาม ท่านควรโต้แย้งคำสั่งไม่คืนค่าภาษีดังกล่าวและอาจนำคดีขึ้นสู่ศาล ให้ศาลเป็นผู้ตัดสินดังแนวคำพิพากษาฎีกาที่กล่าวมานี้

ชัชวลี ไมตรี

หากท่านมีคำถามหรือข้อสงสัยเพิ่มเติมใด ๆ เกี่ยวกับกฎหมายภาษีอากร สามารถติดต่อได้ที่ บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด เลขที่ 2/2 อาคารภักดี ชั้น 2 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330 โทรศัพท์ (66) 2680 9777 Email: kamphols@dlo.co.th

The post จดหมายข่าวภาษีสำนักกฎหมายธรรมนิติ เดือนกันยายน 2560 appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

DLO’s Tax Newsletter

ฉบับที่ 76 เดือนเมษายน 2560

กฎหมายใหม่ล่าสุด

1. การหลีกเลี่ยงหรือฉ้อโกงภาษีอากรเป็นความผิดฐานฟอกเงิน

2. ยกเว้นเงินได้ให้นักกีฬาทีมชาติและผู้ฝึกสอนได้รับจากการให้โดยเสน่หาเนื่องจากเข้าร่วมแข่งขันกีฬา

3. สิทธิประโยชน์ทางภาษีสำหรับนิติบุคคล เมื่อลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานหรือการพัฒนาและปรับปรุงแหล่งท่องเที่ยวในชนบท

4. ค่าจ้างผู้สูงอายุ หักรายจ่ายได้ 2 เท่า

5. เบี้ยปรับและ/หรือเงินเพิ่มภาษีอากร และค่าปรับทางอาญาตามกฎหมายภาษีอากรทุกประเภท ถือเป็นรายจ่ายต้องห้าม

6. คณะกรรมการฯ ชี้ไม่อาจขยายเวลาออกหมายเรียก เมื่อพ้นกำหนด 5 ปีได้

ข่าวภาษี

1. พ.ร.บ. ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างผ่านวาระแรก

2. แก้ไขปรับปรุงประมวลรัษฎากรครั้งใหญ่

คำพิพากษาฎีกาที่น่าสนใจ

คำพิพากษาฎีกาที่ 5695/2559

ระหว่าง             บริษัท ช.                                               โจทก์

กับ                    กรมสรรพากร                                        จำเลย

เรื่อง                  ขอคัดถ่ายเอกสาร

กฎหมายใหม่ล่าสุด

1. หลีกเลี่ยงหรือฉ้อโกงภาษีอากรเป็นความผิดฐานฟอกเงิน

พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 45) พ.ศ.2560 กำหนดให้การกระทำความผิดเกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงหรือพยายามหลีกเลี่ยงภาษีอากรและการฉ้อโกงภาษีอากรที่มีลักษณะร้ายแรงถือเป็นความผิดมูลฐานตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน ซึ่งต้องเป็นการกระทำความผิดในลักษณะ ดังต่อไปนี้

1) เป็นผู้กระทำความผิดตามมาตรา 37 มาตรา 37 ทวิ และมาตรา 90/4 แห่งประมวลรัษฎากร และ

2) หลีกเลี่ยงภาษีอากร ฉ้อโกงภาษีอากร ตั้งแต่ 10 ล้านบาทต่อปีภาษีขึ้นไป หรือขอคืนภาษีอากรโดยความเท็จ โดยฉ้อโกงหรืออุบาย หรือโดยวิธีการอื่นใดทำนองเดียวกัน ตั้งแต่ 2 ล้านบาทต่อปีภาษีขึ้นไป และ

3) กระทำในลักษณะกระบวนการ หรือเป็นเครือข่าย โดยสร้างธุรกรรมอันเป็นเท็จหรือปกปิดรายได้เพื่อหลีกเลี่ยงหรือฉ้อโกงภาษี และ

4) มีพฤติกรรมปกปิดหรือซ่อนเร้นทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดเพื่อมิให้ติดตามทรัพย์สินนั้นได้

ทั้งนี้ ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน 2560 เป็นต้นไป

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก https://goo.gl/B5OzyN

2. ยกเว้นเงินได้ให้นักกีฬาทีมชาติและผู้ฝึกสอนที่ได้รับจากการให้โดยเสน่หาเนื่องจากเข้าร่วมแข่งขันกีฬา

กฎกระทรวง ฉบับที่ 325 (พ.ศ. 2560) และประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 293) กำหนดให้ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสำหรับเงินได้ที่นักกีฬาและผู้ฝึกสอนได้รับจากการให้โดยเสน่หาเนื่องในพิธีหรือตามโอกาสแห่งขนบธรรมเนียมประเพณี เพื่อเป็นรางวัลเนื่องจากการเข้าร่วมแข่งขันกีฬา เฉพาะส่วนที่เกิน 10 ล้านบาท โดยมีหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

1) ต้องเป็นนักกีฬาและผู้ฝึกสอนที่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการแข่งขันมหกรรมกีฬาและรายการแข่งขันในกีฬาสมัครเล่นระดับนานาชาติตามเงื่อนไขที่กำหนด

2) ได้รับเงินรางวัลดังกล่าวจากภาครัฐหรือภาคเอกชน โดยไม่มีข้อผูกพัน และได้รับเงินภายใน 1 ปีนับแต่วันที่การแข่งขันสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ

3) ต้องมีหลักฐานพิสูจน์ว่าเป็นเงินได้จากการให้โดยเสน่หาเนื่องในพิธีฯ เพื่อเป็นรางวัลฯ

ทั้งนี้ ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 เป็นต้นไป

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก: https://goo.gl/e2DCQ0 และ https://goo.gl/zs8Eoo

3. สิทธิประโยชน์ทางภาษีสำหรับนิติบุคคลที่ลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานหรือการพัฒนาและปรับปรุงแหล่งท่องเที่ยวในชนบท

พระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 632) พ.ศ.2560 และประกาศอธิบดีกรมสรรพากร (ฉบับที่ 3) กำหนดให้ยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับรายจ่ายในการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานหรือการพัฒนาและปรับปรุงแหล่งท่องเที่ยวในชนบทเป็นจำนวน 2 เท่า ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

1) ต้องลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานฯ ตามแผนงานหรือโครงการของส่วนราชการฯ ที่ยังไม่ได้รับการจัดสรรงบประมาณรายจ่ายจากรัฐบาล

2) ต้องไม่ซ้ำซ้อนกับแผนงานของส่วนราชการฯ ที่ได้รับการจัดสรรงบประมาณรายจ่ายจากรัฐบาลแล้ว

3) ต้องโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินให้แก่ส่วนราชการฯ โดยไม่มีค่าตอบแทน

4) ต้องมีหนังสือรับรองแผนงานและมีหลักฐานในการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานจากรัฐบาล

5) ต้องไม่นำรายจ่ายในการลงทุนสำหรับโครงสร้างพื้นฐานฯ ที่ใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้นี้ไปลงเป็นรายจ่ายเพื่อการสาธารณประโยชน์

6) ต้องไม่นำทรัพย์สินดังกล่าวไปใช้สิทธิประโยชน์ทางภาษีอื่นหรือใช้ในกิจการ BOI ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน

นอกจากนี้ยังให้สิทธิประโยชน์ยกเว้นภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่มและอากรแสตมป์สำหรับเงินได้ที่ได้รับจากการโอนทรัพย์สิน การขายสินค้า หรือการกระทำตราสารอันเนื่องมาจากการโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินที่เกิดขึ้นจากการลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน โดยไม่มีค่าตอบแทนให้แทนให้แก่ส่วนราชการ

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก https://goo.gl/bY1IAo และ https://goo.gl/o76bLU

4. ค่าจ้างผู้สูงอายุ หักรายจ่ายได้ 2 เท่า

พระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 639) พ.ศ. 2560 กำหนดให้นายจ้างซึ่งเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลสามารถนำรายจ่ายในการจ้างผู้สูงอายุ สัญชาติไทย (อายุ 60 ขึ้นไป) ซึ่งไม่เป็นหรือเคยเป็นกรรมการหรือผู้ถือหุ้นของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนในเครือเดียวกัน มาหักรายจ่ายได้ 2 เท่า ซึ่งต้องมีอัตราค่าจ้างไม่เกิน 15,000 บาทต่อคนต่อเดือน สำหรับรอบระยะเวลาบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 เป็นต้นไป โดยนายจ้างขอใช้สิทธิได้ไม่เกินร้อยละ 10 ของจำนวนลูกจ้างทั้งหมด

ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก: https://goo.gl/OfXH6E

5. เบี้ยปรับและ/หรือเงินเพิ่มภาษีอากร และค่าปรับทางอาญาตามกฎหมายภาษีอากรทุกประเภท ถือเป็นรายจ่ายต้องห้าม

คณะกรรมการวินิจฉัยภาษีอากรได้มีคำวินิจฉัยที่ 40/2560 วินิจฉัยว่าเบี้ยปรับและหรือเงินเพิ่มภาษีอากร และค่าปรับทางอาญาตามกฎหมายภาษีอากรทุกประเภท ถือเป็นรายจ่ายต้องห้ามของนิติบุคคลตามมาตรา 65 ตรี (6)  แห่งประมวลรัษฎากร และให้ยกเลิกคำวินิจฉัยที่ 10/2528 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม 2560 เป็นต้นไป

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก: https://goo.gl/04tzoH

6. เจ้าพนักงานประเมินไม่อาจขยายเวลาออกหมายเรียก เมื่อพ้นกำหนด 5 ปีได้

คณะกรรมการวินิจฉัยภาษีอากรได้มีคำวินิจฉัยที่ 41/2560 วินิจฉัยว่าผู้ใดแสดงรายการตามแบบที่ยื่นไม่ถูกต้องตามความจริงหรือไม่บริบูรณ์ เจ้าพนักงานประเมินต้องออกหมายเรียกภายใน 5 ปีนับแต่วันที่ยื่นรายการ และไม่อาจขยายเวลาออกหมายเรียกเพื่อประเมินภาษีเมื่อพ้นกำหนดเวลา 5 ปี โดยอาศัยอำนาจของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังตามมาตรา 3 อัฏฐ วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากรได้

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก: https://goo.gl/6RmCXp

ข่าวภาษี

1. พ.ร.บ. ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างผ่านวาระแรก

เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2560 สภานิติบัญญัติแห่งชาติ เห็นชอบร่าง พ.ร.บ. ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่คณะรัฐมนตรีเสนอ โดยที่ประชุมยังเสนอให้ยกเว้นการเก็บภาษีจากเกษตรกรที่เช่าที่ดินทำกิน ทั้งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้นายทุนผลักภาระภาษีมาที่เกษตรกร อีกทั้งต้องการให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นช่วยดูแลประโยชน์ให้ประชาชนจากการกำหนดอัตราภาษีให้ชัดเจนและเสนอให้เก็บอัตราภาษีก้าวหน้ากรณีมีที่ดินกว่า 500 ไร่เพื่อลดช่องว่างระหว่างคนจนและคนรวย

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก https://goo.gl/IYJw4p

2. แก้ไขปรับปรุงประมวลรัษฎากรครั้งใหญ่

รองปลัดกระทรวงการคลังเปิดเผยว่าจะมีการยกร่างแก้ไขประมวลรัษฎากรใหม่ ซึ่งอาจจะเสนอให้คณะรัฐมนตรีเห็นชอบได้ภายในเดือนกันยายน 2560 โดยจะมีการแก้ไขเพิ่มเติมในประเด็น ดังต่อไปนี้

1) กระบวนการออกหมายเรียก ตรวจสอบ การประเมิน การอุทธรณ์

2) การเก็บภาษีธุรกิจอีคอมเมิร์ซ รวมทั้งสื่อสังคมออนไลน์ข้ามชาติ ฯลฯ

3) การป้องกันการถ่ายโอนกำไรของบริษัทข้ามชาติ (Transfer Pricing)

4) มาตรการป้องกันการตั้งทุนต่ำ (Thin Capitalization)

ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก https://goo.gl/7GDHsc

คำพิพากษาฎีกาที่น่าสนใจ

            คำพิพากษาฎีกาที่ 6171/2559

ระหว่าง             บริษัท ช.                                               โจทก์

กับ                    กรมสรรพากร                                        จำเลย

เรื่อง                  ขอคัดถ่ายเอกสาร

โจทก์ขอตรวจสอบและขอคัดถ่ายเอกสารเพื่อใช้ประกอบการยื่นคำอุทธรณ์การประเมินภาษี โดยเจ้าพนักงานของจำเลยอนุญาตให้โจทก์ตรวจดูและคัดลอกด้วยลายมือ แต่ไม่อนุญาตให้โจทก์ถ่ายสำเนาเอกสารดังกล่าว ทำให้โจทก์ไม่ทราบว่าจำเลยนำเอกสารหรือหลักฐานใดมาใช้ในการประเมินภาษีที่โจทก์อาจนำมาพิสูจน์หรือแสดงหลักฐานเพื่อโต้แย้งได้เนื่องจากโจทก์ได้ส่งเอกสารทั้งหมดให้จำเลยไปแล้ว ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรเห็นว่า การที่เจ้าพนักงานของจำเลยไม่อนุญาตให้โจทก์ถ่ายสำเนาเอกสารเป็นการปฏิเสธสิทธิของโจทก์ในการโต้แย้งหรือชี้แจงหรือป้องกันสิทธิของตน อันไม่ชอบด้วยพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 มาตรา 31 ซึ่งเป็นบทบัญญัติที่รับรองสิทธิในการตรวจดูเอกสารและจัดทำสำเนาเอกสาร (ถ่ายเอกสาร) อีกทั้ง การที่เจ้าพนักงานของจำเลยอนุญาตให้โจทก์ตรวจดูและคัดลอกเอกสารได้ทุกฉบับ เป็นการบ่งชี้ว่าไม่มีเอกสารฉบับใดที่มีเหตุยกเว้นโดยกฎหมายห้ามมิให้โจทก์ตรวจดูเอกสารและไม่มีเหตุผลพิเศษอื่นใดซึ่งสามารถนำมาใช้ประกอบดุลพินิจในการมีคำสั่งไม่อนุญาตให้โจทก์ถ่ายสำเนาเอกสาร

ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรจึงเห็นสมควรเพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ และให้จำเลยอนุญาตให้โจทก์ถ่ายสำเนาเอกสารที่โจทก์มีสิทธิตรวจดูได้เพื่อประกอบการยื่นคำอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่โจทก์ได้รับอนุญาตให้ถ่ายสำเนาเอกสารดังกล่าว

ความเห็นทางกฎหมาย

คำพิพากษาข้างต้นเป็นปัญหาเกี่ยวกับการขอคัดถ่ายเอกสารที่โจทก์ต้องนำไปประกอบการชี้แจงเพื่อยื่นอุทธรณ์การประเมิน ซึ่งปกติแล้วเอกสารทางบัญชีและภาษีจะประกอบไปด้วยเอกสารหลายฉบับและมีรายละเอียดเป็นจำนวนมาก การที่ไม่สามารถถ่ายสำเนาเอกสารได้ทั้งหมด ทำให้โจทก์ไม่ทราบว่าจำเลยใช้หลักฐานหรือเอกสารใดในการประเมินภาษี โจทก์จึงไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลที่เพียงพอเพื่อยื่นอุทธรณ์การประเมินได้

โดยที่มาตรา 31 วรรคหนึ่งของพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 กำหนดให้คู่กรณีมีสิทธิขอตรวจดูเอกสารที่จำเป็นต้องรู้เพื่อการโต้แย้งหรือชี้แจงเพื่อป้องกันสิทธิของตนได้ และมาตรา 31 วรรคสองกำหนดเรื่องค่าใช้จ่ายในการตรวจดูเอกสาร หรือการจัดทำสำเนาเอกสาร ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์หรือวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง เมื่อพิจารณามาตรา 31 วรรคหนึ่งและวรรคสองประกอบกัน จะเห็นได้ว่าสิทธิขอตรวจดูเอกสารนั้น ให้รวมถึงการถ่ายสำเนาเอกสารด้วย แต่หากจำเลยเห็นว่าเอกสารดังกล่าวเป็นความลับที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ จำเลยก็มีอำนาจไมอนุญาตให้ตรวจดูเอกสารตามมาตรา 32 แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 แต่กลับปรากฏว่า เอกสารดังกล่าวไม่ใช่เอกสารที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ เพราะจำเลยอนุญาตให้โจทก์ตรวจและคัดลอกเอกสารแล้ว โจทก์จึงมีสิทธิขอถ่ายสำเนาเอกสารได้

ดังนั้น การที่จำเลยไม่อนุญาตให้โจทก์ถ่ายสำเนาเอกสารอันเป็นเหตุให้ไม่สามารถใช้สิทธิโต้แย้งสิทธิของตนได้เต็มที่ จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ผู้เขียนเห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าว

มีประเด็นที่น่าสนใจอีกว่า เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยมีหนังสือแจ้งการประเมินมายังโจทก์ตั้งแต่ ปี 2551และไม่อนุญาตให้โจทก์ถ่ายสำเนาเอกสารตั้งแต่คราวแรกที่โจทก์ถูกประเมิน ต่อมาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรมีคำพิพากษาในปี 2559 ให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์และโจทก์มีสิทธิถ่ายสำเนาเอกสารเพื่อประกอบการยื่นคำอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่โจทก์ได้รับอนุญาตให้ถ่ายสำเนาเอกสารดังกล่าว เท่ากับว่าโจทก์และจำเลยต้องเสียเวลา ทรัพย์สิน และทรัพยากรในการต่อสู้คดีที่ผ่านมาตลอดระยะเวลา 8 ปีและต้องไปเริ่มดำเนินกระบวนการใหม่ทั้งหมดอีกครั้งหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งโจทก์ซึ่งเป็นฝ่ายเอกชนจะได้รับความเสียหายในการแบกรับภาระค่าใช้จ่ายถึงสองคราวเพื่อสู้คดีกับรัฐ ซึ่งประมวลรัษฎากรยังไม่มีการกำหนดเยียวยาความเสียหายในส่วนนี้ อีกทั้งยังไม่มีการกำหนดเรื่องการยกเว้นเงินเพิ่มให้แก่ผู้เสียภาษีในกรณีที่ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรพิพากษาให้กลับไปดำเนินกระบวนการใหม่ตั้งแต่ต้น ซึ่งผู้เขียนเห็นว่าควรมีการแก้ไขกฎหมายหรือกำหนดมาตรการในส่วนนี้เพิ่มเติมเพื่อเยียวยาความเสียหายกับผู้เสียภาษีต่อไป

นางสาวชัชวลี ไมตรี

            หากท่านมีคำถามหรือข้อสงสัยเพิ่มเติมใด ๆ เกี่ยวกับกฎหมายภาษีอากร สามารถติดต่อได้ที่ บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด 2/2 อาคารภักดี ชั้น 2 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330 หรือโทรศัพท์ติดต่อได้ที่ 0-2680-9751, 0-2680-9760 Email: budhimak@dlo.co.th

The post จดหมายข่าวภาษีอากรสำนักกฎหมายธรรมนิติ เดือนเมษายน 2560 appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

DLO’S Tax Newsletter

ฉบับที่ 63 เดือนกุมภาพันธ์และเดือนมีนาคม 2559

กฎหมายใหม่ล่าสุด

คงอัตราภาษีเงินได้สำหรับบุคคลธรรมดา

สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ออกพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 600)  พ.ศ. 2559 ให้คงอัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสำหรับเงินได้ที่ได้รับในปี 2559   ดังต่อไปนี้

ทั้งนี้ เงินได้สุทธิ 150,000 บาทแรก ยังคงได้รับยกเว้นภาษีตั้งแต่ปี 2551 ตามพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 470) พ.ศ. 2551 เฉพาะกรณีคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา 48 (1) แห่งประมวลรัษฎากร

ติดตามรายละเอียดได้จาก  http://goo.gl/bp0iEr, https://www.dlo.co.th/node/891 และ https://www.dlo.co.th/node/894

สิทธิประโยชน์ทางภาษีกรณีผู้ลงทุนเปลี่ยนแปลงหน่วยลงทุนในกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์เป็นใบทรัสต์

สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ออกพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 599) พ.ศ.2559 ให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีกรณีผู้ลงทุนเปลี่ยนแปลงหน่วยลงทุนในกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์เป็นใบทรัสต์ ดังนี้

1. ให้ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและภาษีเงินได้นิติบุคคลแก่ผู้ถือหน่วยลงทุนในกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ สำหรับเงินได้ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงหน่วยลงทุนของกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไปเป็นใบทรัสต์ อันเนื่องมาจากการแปลงสภาพกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์เป็นกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์

2. ให้ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ให้แก่กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์สำหรับมูลค่าฐานภาษี รายรับ หรือการกระทำตราสารที่เกิดขึ้น เนื่องมาจากการแปลงสภาพเป็นกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์

ทั้งนี้ ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขที่พระราชกฤษฎีกากำหนดและใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2559

ติดตามรายละเอียดได้จาก http://goo.gl/lyFLrx

สิทธิประโยชน์ทางภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับรายจ่ายเพื่อทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี

สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ออกพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 598) พ.ศ. 2559 ให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีกรณีที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลจ่ายเงินเพื่อการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีและนวัตกรรม ดังนี้

1. ให้ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวน 2 เท่าของรายจ่ายที่จ่ายเพื่อทำการวิจัยฯให้แก่หน่วยงานของรัฐหรือเอกชนตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนด

2. ให้ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเพิ่มขึ้นจากข้อ 1. อีก 1 เท่า (รวมเป็น 3 เท่า) ของรายจ่ายที่จ่ายเพื่อทำการวิจัยฯตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2558 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2562 ทั้งนี้ เมื่อรวมรายจ่ายส่วนที่เป็น 2 เท่าและ 3 เท่า ต้องไม่เกินอัตราส่วนของรายได้ของกิจการในรอบบัญชีเดียวกัน ดังนี้

2.1 ค่าวิจัยฯต้องไม่เกิน 60% ของรายได้ส่วนที่ไม่เกิน 50 ล้านบาท

2.2 ค่าวิจัยฯต้องไม่เกิน 9 % ของรายได้ส่วนที่เกิน 50 ล้านบาท แต่ไม่เกิน 200 ล้านบาท

2.3 ค่าวิจัยฯต้องไม่เกิน 6% ของรายได้ส่วนที่เกิน 200 ล้านบาท

3. ผู้ใช้สิทธิยกเว้นต้องไม่นำรายจ่ายดังกล่าวไปใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน

ติดตามรายละเอียดได้จาก  http://goo.gl/lyFLrx และ https://www.dlo.co.th/node/895

สิทธิที่ประโยชน์ทางภาษีของบริษัทซึ่งประกอบกิจการร่วมลงทุนและทรัสต์เพื่อกิจการเงินร่วมลงทุน

สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ได้ออกพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 597) พ.ศ.2559 ให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีแก่บริษัทซึ่งประกอบกิจการเงินร่วมลงทุนจากการลงทุนในบริษัทที่ประกอบกิจการที่รัฐต้องการสนับสนุน (บริษัทเป้าหมาย) เป็นเวลา 10 รอบระยะเวลาบัญชี ดังนี้

1. ได้รับยกเว้นภาษีจากเงินปันผลที่ได้รับจากบริษัทเป้าหมาย

2. ได้รับยกเว้นภาษีจากกำไรจากการโอนหุ้นของบริษัทเป้าหมาย โดยบริษัทเป้าหมายต้องประกอบกิจการที่รัฐต้องการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องซึ่งสร้างมูลค่าเพิ่มและก่อให้เกิดรายได้ไม่น้อยกว่า 80% ของรายได้ทั้งหมดในรอบระยะเวลาบัญชีก่อนที่บริษัทซึ่งประกอบกิจการเงินร่วมทุนได้รับรายได้จากการโอนหุ้น

นอกจากนี้ บุคคลธรรมดาและบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ถือหุ้นในบริษัทซึ่งประกอบกิจการร่วมลงทุนหรือถือหน่วยทรัสต์ในทรัสต์เพื่อกิจการเงินร่วมลงทุนก็ได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีในลักษณะเดียวกับที่กล่าวข้างต้นด้วยเช่นกันและยังได้รับสิทธิยกเว้นรายได้จากการที่บริษัทซึ่งประกอบกิจการเงินร่วมทุนหรือทรัสต์เลิกกันตามสัดส่วนซึ่งตีราคาเงินได้เกินกว่าเงินทุน

ทั้งนี้ ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่พระราชกฤษฎีกากำหนดและให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 เป็นต้นไป

ติดตามรายละเอียดได้จาก http://goo.gl/BWrmHK

สิทธิประโยชน์ทางภาษีสำหรับการบริจาคเพื่อการสนับสนุนทางกีฬา

สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ออกพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 596) พ.ศ.2559 ขยายเวลาให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีและเพิ่มความชัดเจนเกี่ยวกับเงื่อนไขสำหรับการบริจาคให้แก่หน่วยงานทางการกีฬา เช่น การกีฬาแห่งประเทศไทย คณะกรรมการกีฬาจังหวัด สมาคมกีฬาที่ใช้คำว่า “แห่งประเทศไทย” เป็นต้น ดังนี้

1. ให้ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา สำหรับเงินได้พึงประเมินหลังหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนจำนวน 2 เท่า ของจำนวนเงินที่บริจาคแต่ต้องไม่เกินร้อยละ 10 ของเงินได้พึงประเมินหลังหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน

2. ให้ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล สำหรับเงินได้เป็นจำนวน 2 เท่าของรายจ่ายที่บริจาค ไม่ว่าจะได้จ่ายเป็นเงินหรือทรัพย์สิน แต่เมื่อรวมกับรายจ่ายสนับสนุนการศึกษาที่กระทรวงศึกษาธิการเห็นชอบและรายจ่ายจัดสร้างสนามเด็กเล่น ฯลฯ ต้องไม่เกินร้อยละ 10 ของเงินได้สุทธิก่อนหักรายจ่ายการกุศลและการกีฬา

3. ให้ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ภาษีเงินได้นิติบุคคล ภาษีธุรกิจเฉพาะและอากรแสตมป์สำหรับเงินได้ที่ได้รับจากการโอนทรัพย์สิน การขายสินค้า หรือสำหรับการกระทำตราสารอันเนื่องมาจากการบริจาค

ทั้งนี้ ต้องเป็นการบริจาคตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2559 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2561 และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่พระราชกฤษฎีกากำหนด

ติดตามรายละเอียดได้จาก http://goo.gl/VX7SZg

ยกเลิกการยกเว้นภาษีสำหรับเงินได้พึงประเมินบางประเภท

รมว.คลังออกกฎกระทรวงฉบับที่ 312 (พ.ศ.2559) ยกเลิกการยกเว้นเงินได้พึงประเมินจากการโอนกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองในอสังหาริมทรัพย์ให้แก่บุตรโดยชอบด้วยกฎหมายโดยไม่มีค่าตอบแทน

ทั้งนี้ ให้ใช้บังคับกับเงินได้พึงประเมินที่ได้รับตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 เป็นต้นไป

ติดตามรายละเอียดได้จาก http://goo.gl/KdDNDb และ https://goo.gl/2Qerff

กำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขเพิ่มเติมตามกฎหมายภาษีการรับมรดก

ตามที่สภานิติบัญญัติแห่งชาติออกพระราชบัญญัติภาษีการรับมรดก พ.ศ.2558 นั้น ต่อมาได้มีการออกกฎหมายกำหนดหลักเกณฑ์เพิ่มเติม ดังนี้

1. กฎกระทรวงกำหนดประเภททรัพย์สินที่อยู่ในไทยซึ่งต้องเสียภาษีการรับมรดก

2. กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์การหักภาระที่ถูกรอนสิทธิเพื่อคำนวณมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นมรดก

3. กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์การคำนวณมูลค่าของทรัพย์สินที่ต้องเสียภาษีการรับมรดก

4. ประกาศกรมสรรพากรกำหนดหลักเกณฑ์เรื่อง อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยกรณีได้รับมรดกที่มีมูลค่าเป็นเงินตราต่างประเทศ

5. ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่องกำหนดแบบแสดงรายการภาษีการรับมรดก (ภ.ม.60)

6. ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่องกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเพื่อการขอคืนภาษีการรับมรดก

7. ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่องกำหนดแบบคำอุทธรณ์และสถานที่ยื่นคำอุทธรณ์การประเมินภาษีการรับมรดก

ทั้งนี้ ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 เป็นต้นไป

ติดตามรายละเอียดได้จาก http://goo.gl/11pfmT, http://goo.gl/3tBPs7, http://goo.gl/3Jz6iW, http://goo.gl/E62GlK, http://goo.gl/CgFqcZ, http://goo.gl/ime1FQ และ http://goo.gl/o52R3n

ข่าวภาษี

สนช.รับหลักการร่างกฎหมายลดอัตราภาษีนิติบุคคล

ที่ประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ลงมติรับร่างพระราชกฤษฎีกาแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากรเรื่อง การลดอัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลจากร้อยละ 30 เหลืออัตราร้อยละ 20 ของกำไรสุทธิโดยให้ใช้บังคับสำหรับรอบระยะเวลาบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม 2559 เป็นต้นไป

ติดตามรายละเอียดได้จาก http://goo.gl/SBmEDs

อียูให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีแก่สินค้าไทยเพิ่มเติม

อธิบดีกรมการค้าต่างประเทศเปิดเผยว่า สหภาพยุโรป (อียู) ได้ออกประกาศระเบียบปรับปรุงรายการสินค้าฝ่ายเดียวเป็นการชั่วคราว (Autonomous Tariff Suspension) ยกเว้นภาษีนำเข้าของไทยเพิ่มเติมหลายรายการ เป็นผลให้มีสินค้าที่ได้รับยกเว้นและลดหย่อนภาษีกว่า 2,000 รายการ

ติดตามรายละเอียดได้จาก http://goo.gl/U11cTt

คำพิพากษาฎีกาที่น่าสนใจ

คำพิพากษาฎีกาที่ 13936/2555

ระหว่าง                  นาย อ.                                                  โจทก์

กับ                        กรมสรรพากร                                         จำเลย

เรื่อง                      เงินได้พึงประเมินประเภทเงินปันผล

การพิจารณาว่าเงินได้ประเภทใดเป็นเงินปันผล เงินส่วนแบ่งกำไร หรือประโยชน์อื่นใดที่ได้จากบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลตามมาตรา 40 (4) (ข) แห่งประมวลรัษฎากรซึ่งจะได้รับเครดิตภาษีตามมาตรา 47 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร ต้องได้ความว่าเงินได้นั้นต้องเป็นส่วนแบ่งกำไรจากการทำมาค้าได้ที่ห้างหุ้นส่วนจ่ายตอบแทนให้แก่ผู้เป็นหุ้นส่วนตามส่วนแห่งการลงหุ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1084 หากเป็นกำไรที่ยังไม่ได้แบ่งหรือเหลือจากการแบ่งย่อมไม่อาจถือเป็นเงินปันผลตามมาตรา 40 (4) (ข) แห่งประมวลรัษฎากร

ข้อเท็จจริงปรากฏว่า โจทก์ได้รับส่วนแบ่งกำไรจากห้างหุ้นส่วนจำกัด บ. จำนวน 66,188.86 บาท โจทก์จึงยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ภ.ง.ด. 90) โดยใช้สิทธิเครดิตภาษีเงินปันผล แล้วขอคืนเงินภาษีจำนวน 12,436.44 บาท แต่ปรากฏว่าโจทก์ได้รับส่วนแบ่งกำไรดังกล่าวในขณะที่ห้างหุ้นส่วนจำกัด บ. เลิกห้างและอยู่ระหว่างยื่นคำขอจดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชี เงินได้นั้นจึงมิได้จ่ายตามหลักเกณฑ์การจ่ายเงินปันผลหรือส่วนแบ่งกำไรตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1084 แต่เป็นเงินได้จากการเฉลี่ยแจกกำไรในระหว่างการชำระบัญชีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1062 เงินที่โจทก์ได้รับจึงมิใช่เงินปันผลที่ได้จากบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลตามมาตรา 40 (4) (ข) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งจะได้รับเครดิตภาษีตามมาตรา 47 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร แต่เป็นผลประโยชน์ที่โจทก์ได้รับจากการที่ห้างหุ้นส่วนจำกัดเลิกกัน เฉพาะส่วนที่ตีราคาเป็นเงินได้เกินกว่าเงินทุนที่โจทก์ลงทุน อันเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (4) (ฉ) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งไม่มีสิทธิได้รับเครดิตภาษีตามมาตรา 47 ทวิแห่งประมวลรัษฎากร

ความเห็นทางกฎหมายเพิ่มเติม

จากคดีข้างต้น มีข้อเท็จจริงเพิ่มเติมว่า เดิมทีห้างหุ้นส่วนจำกัด บ. ประกอบกิจการขาดทุน ต่อมาห้างฯเลิกกัน และแบ่งกำไรที่เกิดขึ้นระหว่างการชำระบัญชีให้แก่ผู้เป็นหุ้นส่วนทุกคน โดยมีประเด็นที่ต้องพิจารณาว่าส่วนแบ่งกำไรที่ได้รับดังกล่าว เป็นเงินได้ตามมาตรา 40 (4) (ข) แห่งประมวลรัษฎากรอันสามารถนำมาเครดิตภาษีตามมาตรา 47 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากรได้หรือไม่

ผู้เขียนเห็นว่าส่วนแบ่งกำไรที่สามารถนำมาเครดิตภาษีได้นั้นต้องเกิดจากการทำมาหาค้าได้ตามมาตรา 1084 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กล่าวคือ มาจากการประกอบกิจการจนมีกำไรเกิดขึ้น และแบ่งกำไรตามสัดส่วนที่ได้ลงทุนในกิจการ แต่หากกิจการขาดทุน กรณีจะไม่สามารถจ่ายเงินปันผลหรือส่วนแบ่งกำไรได้เลย

ในกรณีห้างหุ้นส่วนจำกัด บ. เลิกกิจการและมีกำไรจากขั้นตอนสุดท้ายของการชำระบัญชี โดยการคืนทุนทรัพย์ตามที่หุ้นส่วนได้ลงหุ้นไว้นั้นกำไรที่เกิดขึ้นดังกล่าวเป็นผลที่งอกเงยมาจากการขายทรัพย์สินที่หุ้นส่วนได้ลงทุน ไม่ใช่เกิดจากการดำเนินงานหรือประกอบกิจการของห้างฯ โดยตรงแต่อย่างใด ซึ่งกำไรที่เกิดขึ้นถือเป็นผลประโยชน์ที่ได้รับเนื่องจากห้างฯเลิกกิจการตาม มาตรา 40 (4) (ฉ) แห่งประมวลรัษฎากร และไม่มีกฎหมายบัญญัติให้สามารถนำไปเครดิตภาษีได้

ดังนั้น หากห้างหุ้นส่วนของท่านมีแผนที่จะเลิกกิจการในขณะที่กิจการยังมีกำไรท่านก็ควรที่จะจ่ายส่วนแบ่งกำไรแก่ผู้เป็นหุ้นส่วนทุกคนให้หมดก่อนเลิกกิจการ เพื่อผู้เป็นหุ้นส่วนจะได้นำเงินส่วนแบ่งกำไรนั้นมาเป็นเครดิตในการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา หรือนำไปแยกคำนวณต่างหากจากเงินได้พึงประเมินที่ต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาภายในเดือนมีนาคมเพื่อเป็นการประหยัดการเสียภาษีอีกทางหนึ่ง

นางสาวชัชวลี  ไมตรี
ที่ปรึกษาภาษีอากร

                หากท่านมีคำถามหรือข้อสงสัยเพิ่มเติมใดๆเกี่ยวกับกฎหมายภาษีอากร สามารถติดต่อได้ที่ บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด 2/2 อาคารภักดี ชั้น 2 ถนน วิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330 หรือโทรศัพท์ติดต่อได้ที่ 0-2680-9751, 0-2680-9753 Email:  budhimak@dlo.co.th, sureelukt@dlo.co.th

The post จดหมายข่าวภาษีอากรสำนักกฎหมายธรรมนิติ เดือนกุมภาพันธ์และเดือนมีนาคม 2559 appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

กองบรรณาธิการ

บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

ในบทความที่แล้วผู้เขียนได้เขียนอธิบายถึงเรื่อง เกิดอะไรขึ้นเมื่อท่านปิดอากรแสตมป์บนตราสารไม่ครบ ? ซึ่งผลการปิดอากรแสตมป์ไม่ครบก็คือ ท่านต้องเสียเงินเพิ่มตามที่กฎหมายกำหนด ดังจะเห็นได้ว่าการปิดอากรแสตมป์ไม่ครบถ้วนก่อให้เกิดรายจ่ายเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว ยิ่งถ้ามูลค่าของสัญญามีจำนวนมาก ค่าอากรและเงินเพิ่มที่ต้องเสียก็มากตามไปด้วย แต่ท่านมีทางออกเพื่อขอลดเงินเพิ่มอากรอยู่บ้าง โดยต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ในกฎกระทรวง ฉบับที่ 129 ( พ . ศ . 2512) คือ ทำคำร้องเป็นหนังสือยื่นต่อเจ้าพนักงานโดยชี้แจงแสดงเหตุผลที่มิได้ปิดอากรแสตมป์โดยสุจริต มิได้มีเจตนาหลีกเลี่ยงอากร และยินยอมชำระเงินเพิ่มอากรภายใน 10 วัน นับแต่ได้รับแจ้งจากเจ้าพนักงาน ซึ่งหากเหตุผลที่อ้างเป็นเหตุอันสมควร ท่านก็มีโอกาสบรรเทาความเสียหายดังกล่าวได้

สำหรับการขอลดเงินเพิ่มอากรสามารถแบ่งตามกรณีการปิดอากรแสตมป์ไม่ครบถ้วนตามบทความครั้งก่อน ได้ดังนี้

1. กรณีตรวจพบความผิดเอง¹

กรณีนี้ ผู้มีหน้าที่ปิดอากรไม่ได้ปิดอากรแสตมป์ให้ครบถ้วนเกินกว่า 15 วัน โดยมี 2 กรณีดังนี้

( ก ) กรณีตรวจพบเมื่อพ้น 15 วัน แต่ไม่เกิน 90 วันนับแต่วันที่มีหน้าที่ต้องปิดแสตมป์ให้ครบถ้วน ต้องเสียเงินเพิ่มอากรเป็น 2 เท่าของจำนวนอากร หรือเป็นเงิน 4 บาท แล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า²

ตัวอย่าง กรณีสัญญาจ้างทำของ ผู้รับจ้างมีหน้าที่ต้องปิดอากรทุกจำนวน 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทแห่งสินจ้างที่กำหนดไว้เป็นค่าอากร 1 บาท หากสัญญาจ้างทำของ 10,000 ท่านต้องปิดอากร 10 บาท

– กรณีที่ปิดอากรไม่ครบ

หากท่านปิดอากรเพียง 6 บาท ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ (10 – 6) X 2 เท่า = 8 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 4 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 8 = 12 บาท

แต่หากปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ท่านจะถูกเรียกเก็บเงินเพิ่มอากรเพียงร้อยละ 20 ของเงินเพิ่มอากร คือ 8 X 20% = 1.6 บาท

ดังนั้น ท่านต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรรวมกันเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 1.6 = 5.6 บาท

– กรณีที่ไม่ปิดอากรเลย

หากท่านไม่ปิดอากรเลย ท่านต้องเสียอากรเงินเพิ่มอากร คือ 10 X 2 เท่า = 20 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 10 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 10 + 20 = 30 บาท

แต่หากปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ท่านจะถูกเรียกเก็บเงินเพิ่มอากรเพียงร้อยละ 25 ของเงินเพิ่มอากร คือ 20 X 25% = 5 บาท

ดังนั้น ท่านต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรรวมกันเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 10 + 5 = 15 บาท

( ข ) กรณีตรวจพบเมื่อเกิน 90 วันนับแต่วันที่มีหน้าที่ต้องปิดแสตมป์ให้ครบถ้วน ต้องเสียเงินเพิ่มอากรเป็น 5 เท่าของจำนวนอากร หรือเป็นเงิน 10 บาท แล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า ³

ตัวอย่าง กรณีสัญญาจ้างทำของ ผู้รับจ้างมีหน้าที่ต้องปิดอากรทุกจำนวน 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทแห่งสินจ้างที่กำหนดไว้เป็นค่าอากร 1 บาท หากสัญญาจ้างทำของ 10,000 ท่านต้องปิดอากร 10 บาท

– กรณีที่ปิดอากรไม่ครบ

หากท่านปิดอากรเพียง 6 บาท ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ (10 – 6) X 5 เท่า = 20 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 4 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 20 = 24 บาท

แต่หากปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ท่านจะถูกเรียกเก็บเงินเพิ่มอากรเพียงร้อยละ 20 ของเงินเพิ่มอากร คือ 20 X 20% = 4 บาท

ดังนั้น ท่านต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรรวมกันเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 4 = 8 บาท

– กรณีที่ไม่ปิดอากรเลย

หากท่านไม่ปิดอากรเลย ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ 10 X 5 เท่า = 50 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 10 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 50 + 10 = 60 บาท

แต่หากปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ท่านจะถูกเรียกเก็บเงินเพิ่มอากรเพียงร้อยละ 25 ของเงินเพิ่มอากร คือ 50 X 25% = 12.5 บาท

ดังนั้น ท่านต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรรวมกันเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 10 + 12.5 = 22.5 บาท

2. กรณีบุคคลอื่นตรวจพบความผิด⁴

กรณีบุคคลอื่นไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานสรรพากร หรือจากการตรวจสอบโดยเจ้าพนักงานสรรพากรหรือนายตรวจเมื่อเห็นว่ามีเหตุสมควร โดยเจ้าพนักงานสรรพากรมีอำนาจเรียกเก็บเงินอากรนั้นจนครบ และเงินเพิ่มอากรอีกเป็นจำนวน 6 เท่าของเงินอากรที่ต้องเสียหรือขาด หรือเป็นเงิน 25 บาท แล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า

ตัวอย่าง กรณีสัญญาจ้างทำของ ผู้รับจ้างมีหน้าที่ต้องปิดอากรทุกจำนวน 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทแห่งสินจ้างที่กำหนดไว้เป็นค่าอากร 1 บาท หากสัญญาจ้างทำของ 10,000 ท่านต้องปิดอากร 10 บาท

– กรณีที่ปิดอากรไม่ครบ

หากท่านปิดอากรเพียง 6 บาท ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ (10 – 6) X 6 เท่า = 24 บาท ( แต่เนื่องจากเงินเพิ่มอากรขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดไว้ คือ 25 บาท ท่านจึงต้องเสียเงินเพิ่มอากร 25 บาท ) และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 4 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 25 = 29 บาท

แต่หากปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ท่านจะถูกเรียกเก็บเงินเพิ่มอากรเพียงร้อยละ 20 ของเงินเพิ่มอากร คือ 25 X 20% = 5 บาท

ดังนั้น ท่านต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรรวมกันเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 5 = 9 บาท

– กรณีที่ไม่ปิดอากรเลย

หากท่านไม่ปิดอากรเลย ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ 10 X 6 เท่า = 60 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 10 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 60 + 10 = 70 บาท

แต่หากปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ท่านจะถูกเรียกเก็บเงินเพิ่มอากรเพียงร้อยละ 25 ของเงินเพิ่มอากร คือ 60 X 25% = 15 บาท

ดังนั้น ท่านต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรรวมกันเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 10 + 15 = 25  บาท

การขอลดเงินเพิ่มตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 129 ( พ . ศ . 2512) นี้ อธิบดีกรมสรรพากรมีอำนาจพิจารณาอนุมัติให้เสียเงินเพิ่มอากรน้อยกว่ากรณีที่กล่าวมาทั้งหมดข้างต้นก็ได้ แต่ต้องกำหนดเงินเพิ่มให้ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 1 ต่อเดือน หรือเศษของเดือนของเงินอากร โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ต้องปิดอากร ดังนั้น ท่านจะเห็นได้ว่า การขอลดเงินเพิ่มตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 129 ( พ . ศ . 2512) นั้น สามารถช่วยลดภาระในเงินเพิ่มดังกล่าวได้ แต่ต้องเป็นกรณีที่ท่านต้องมีหนังสือชี้แจงว่ามิได้มีเจตนาหลีกเลี่ยงอากรแต่แรก แต่เป็นความผิดพลาดของท่านเอง

ในบางกรณี หากมีเหตุอันสมควร อธิบดีกรมสรรพากรอาจเห็นชอบขยายกำหนดเวลาชำระค่าอากรแสตมป์เป็นตัวเงินตามมาตรา 3 อัฏฐ วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร และไม่ต้องชำระ เงินเพิ่มอากรแต่อย่างใด ตามมาตรา 113 และมาตรา 116 แห่งประมวลรัษฎากรก็ได้ ดังแนวหนังสือตอบข้อหารือกรมสรรพากร ดังต่อไปนี้

หนังสือตอบข้อหารือกรมสรรพากรที่ กค 0706/6235 ลงวันที่ 28 กรกฎาคม 2548

ในวันจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม เจ้าพนักงานของสำนักงานที่ดินมิได้เรียกเก็บอากรแสตมป์ นาย ก . จึงมิได้ชำระค่าอากรแสตมป์ในวันจดทะเบียน ต่อมาไปชำระค่าอากรแสตมป์โดยยื่นคำร้องของดเงินเพิ่ม เนื่องจากไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงชำระค่าอากรแสตมป์ กรณีจึงมีเหตุอันสมควรขยายกำหนดเวลาชำระค่าอากรแสตมป์เป็นตัวเงินให้ตามมาตรา 3 อัฏฐ วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร และไม่ต้องชำระเงินเพิ่มอากรแต่อย่างใด ตามมาตรา 113 และมาตรา 116 แห่งประมวลรัษฎากร

หนังสือตอบข้อหารือกรมสรรพากรที่ กค 0706/1516 ลงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2547

สัญญาจ้างชาวต่างประเทศซึ่งสถาบันการศึกษาเป็นผู้ว่าจ้างเป็นสัญญาจ้างทำของที่ต้องเสียอากร โดยผู้รับจ้างเป็นผู้ปิดอากรแสตมป์ แต่เมื่อติดต่อผู้รับจ้างดังกล่าว กลับไม่ได้รับคำตอบและเงินค่าอากรแสตมป์ ผู้ทรงตราสารต้องถูกเรียกเก็บแทน แต่เนื่องจากสถาบันการศึกษาเป็นส่วนราชการและเป็นความผิดพลาดโดยไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงการชำระอากร จึงอนุมัติให้เสียเงินเพิ่มอากรร้อยละ 1 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของเงินอากร โดยเริ่มนับแต่วันที่ต้องปิดแสตมป์บริบูรณ์ได้ ทั้งนี้ ตามข้อ 3 วรรคสอง แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 129 ( พ . ศ . 2512) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยอากรแสตมป์และอากรมหรสพ

แต่ทั้งนี้ มีข้อควรระวังอยู่ว่า ตราสารทุกประเภทไม่สามารถใช้วิธีปิดอากรย้อนหลังหรือปิดอากรได้ตลอดไป กฎหมายได้กำหนดให้ตราสารบางประเภทต้องชำระค่าอากรเป็นตัวเงิน จึงไม่มีทางเลี่ยงการเสียค่าอากรได้เลย ในตอนต่อไปผู้เขียนจะขอเลือกกล่าวถึงอากรแสตมป์บางประเภทที่สำคัญต่อผู้อ่านซึ่งต้องชำระเป็นตัวเงิน เพื่อให้ผู้อ่านได้ทราบกัน ในตอน “อากรแสตมป์ที่ต้องชำระเป็นตัวเงิน”

The post ทำอย่างไร เมื่อท่านปิดอากรแสตมป์บนตราสารไม่ครบ? appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

กองบรรณาธิการ

บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

คนส่วนใหญ่มักไม่กังวลปัญหาเรื่องอากรแสตมป์ เพราะในการทำสัญญาบางประเภท เช่น การซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ หรือการซื้อขายรถยนต์ ก็ต้องถูกบังคับให้ปิดอากรแสตมป์หรือชำระค่าอากรเป็นตัวเงิน เช่น ที่กรมที่ดินหรือกรมการขนส่งทางบก ปัญหาเรื่องอากรแสตมป์ที่เกิดขึ้น มักเป็นเรื่องที่ผู้เสียภาษีไม่เห็นความสำคัญ หรือบางครั้งก็ไม่อยากเสียค่าอากรแสตมป์กันในขณะทำสัญญา และคิดว่าปิดในภายหลังก็ได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็อาจหลงลืมว่าต้องปิดอากรแสตมป์หรือชำระค่าอากร จนกระทั่งเมื่อถูกเจ้าพนักงานสรรพากรเรียกตรวจสอบเอกสารของกิจการ จึงทราบว่ายังมิได้ปิดอากรแสตมป์ให้ครบถ้วน เพราะในการตรวจสอบ ผู้เสียภาษีต้องเตรียมเอกสารเกี่ยวกับกิจการให้เรียบร้อย ไม่ว่าจะเป็นงบการเงิน ใบกำกับภาษีที่นำมาใช้ในการคำนวณภาษีซื้อ ภาษีขาย แบบแสดงรายการภาษีเงินได้ แบบแสดงภาษีมูลค่าเพิ่ม แบบแสดงรายการภาษีธุรกิจเฉพาะ แบบแสดงรายการภาษีหัก ณ ที่จ่าย ใบรับต่างๆ สัญญาที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจ ซึ่งสิ่งที่เจ้าพนักงานสรรพากรมักตรวจพบเจอแต่แรก คือ การลืมปิดอากรแสตมป์ในสัญญา หรือไม่ได้ปิดอากรให้ครบ โดยเจ้าพนักงานสรรพากรจะสั่งให้ท่านปิดอากรหรือชำระค่าอากรให้ครบและเรียกเก็บเงินเพิ่มจากจำนวนอากรที่มิได้ชำระ

โดยปกติแล้ว ในการทำสัญญาใดๆซึ่งกระทำ¹ เป็นตราสาร² หรือเอกสารที่เป็นการผูกนิติสัมพันธ์ระหว่างบุคคลโดยการก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิ ที่ได้ระบุในบัญชีอัตราอากรแสตมป์ท้ายประมวลรัษฎากร 28 ลักษณะ ต้องปิดอากรแสตมป์ให้บริบูรณ์ตามอัตราที่กฎหมายกำหนด³ ซึ่งการเสียอากรแสตมป์ในปัจจุบันมี 2 วิธี คือ 1) การปิดอากรโดยท่านสามารถไปซื้ออากรแสตมป์ได้จากสำนักงานสรรพากรพื้นที่ใดๆ หรือที่กรมพัฒนาธุรกิจการค้า เป็นต้น ดังเช่นกรณีสัญญาจ้างทำของ ผู้รับจ้างต้องปิดอากรทุกจำนวน 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทแห่งสินจ้างที่กำหนด หากสัญญาจ้างทำของมีมูลค่า 10,000 บาท ท่านต้องปิดอากรแสตมป์เป็นจำนวน 10 บาท และ 2) การเสียอากรเป็นตัวเงินซึ่งกฎหมายได้กำหนดให้ตราสารบางประเภทต้องชำระอากรเป็นตัวเงิน โดยต้องนำตราสารหรือสัญญานั้นไปขอชำระค่าอากรต่อเจ้าพนักงานสรรพากร เช่นกรณีเช่าอสังหาริมทรัพย์ที่ต้องจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานที่ดิน ผู้เช่าต้องชำระค่าอากรทุกจำนวน 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทแห่งค่าเช่าที่กำหนด

ดังนั้น หากไม่ปิดอากรให้ครบถ้วนแต่แรกแล้ว บางคนอาจแก้ปัญหาโดยการไปซื้ออากรมาปิดเพิ่มบนตราสารนั้นให้ครบ แต่มีข้อควรระวังว่า เจ้าพนักงานสรรพากรสามารถตรวจลายน้ำของอากรแสตมป์เพื่อตรวจสอบว่าเป็นอากรที่ผลิตขึ้นในปีใดและตรงกับปีที่กระทำตราสารหรือไม่ หากพบว่าเป็นอากรที่ซื้อมาปิดในภายหลังก็ยังคงต้องชำระเงินเพิ่มค่าอากรตามจำนวนที่กำหนดในประมวลรัษฎากรอยู่ดี ทั้งนี้ ตราสารบางประเภทที่กฎหมายกำหนดให้ต้องชำระค่าอากรเป็นตัวเงิน ท่านก็ยิ่งไม่มีทางเลี่ยงชำระเงินเพิ่มอากรได้เลย

บทลงโทษจากการปิดอากรแสตมป์ไม่ครบถ้วน มีดังนี้

1. กรณีตรวจพบความผิดเอง⁴

หากเป็นกรณียื่นตราสารที่กระทำในประเทศไทยต่อเจ้าพนักงานสรรพากรเพื่อเสียอากรภายใน 15 วันนับแต่วันที่มีหน้าที่ต้องปิดแสตมป์ให้ครบถ้วน ก็เสียเพียงค่าอากรแสตมป์ตามจำนวนที่กฎหมายกำหนด และไม่ต้องเสียเงินเพิ่มอากรอีก

แต่หากพบว่าไม่ได้ปิดอากรแสตมป์ให้ครบถ้วนเกินกว่า 15 วัน สามารถแยกพิจารณาได้ดังนี้

( ก ) กรณีตรวจพบเมื่อพ้น 15 วันนับแต่ไม่เกิน 90 วันนับแต่วันที่มีหน้าที่ต้องปิดแสตมป์ให้ครบถ้วน ต้องเสียเงินเพิ่มอากรเป็น 2 เท่าของจำนวนอากร หรือเป็นเงิน 4 บาท แล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า⁵

ตัวอย่าง กรณีสัญญาจ้างทำของ ผู้รับจ้างมีหน้าที่ต้องปิดอากรทุกจำนวน 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทแห่งสินจ้างที่กำหนดไว้เป็นค่าอากร 1 บาท หากสัญญาจ้างทำของ 10,000 ท่านต้องปิดอากร 10 บาท

– กรณีที่ปิดอากรไม่ครบ

หากท่านปิดอากรเพียง 6 บาท ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ (10 – 6) X 2 เท่า = 8 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 4 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 8 = 12 บาท

– กรณีที่ไม่ปิดอากรเลย

หากท่านไม่ปิดอากรเลย ท่านต้องเสียอากรเงินเพิ่มอากร คือ 10 X 2 เท่า = 20 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 10 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 10 + 20 = 30 บาท

( ข ) กรณีตรวจพบเมื่อเกิน 90 วันนับแต่วันที่มีหน้าที่ต้องปิดแสตมป์ให้ครบถ้วน ต้องเสียเงินเพิ่มอากรเป็น 5 เท่าของจำนวนอากร หรือเป็นเงิน 10 บาท แล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า ⁶

ตัวอย่าง กรณีสัญญาจ้างทำของ ผู้รับจ้างมีหน้าที่ต้องปิดอากรทุกจำนวน 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทแห่งสินจ้างที่กำหนดไว้เป็นค่าอากร 1 บาท หากสัญญาจ้างทำของ 10,000 ท่านต้องปิดอากร 10 บาท

– กรณีที่ปิดอากรไม่ครบ

หากท่านปิดอากรเพียง 6 บาท ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ (10 – 6) X 5 เท่า = 20 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 4 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 20 = 24 บาท

– กรณีที่ไม่ปิดอากรเลย

หากท่านไม่ปิดอากรเลย ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ 10 X 5 เท่า = 50 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 10 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 50 + 10 = 60 บาท

 2. กรณีบุคคลอื่นตรวจพบความผิด⁷

กรณีนี้แตกต่างจากกรณีแรกตรงที่ผู้มีหน้าที่เสียอากรหรือผู้ทรงตราสารมิได้ขอเสียค่าอากรเอง แต่มีบุคคลอื่นไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานสรรพากร หรือจากการตรวจสอบโดยเจ้าพนักงานสรรพากรหรือนายตรวจเมื่อเห็นว่ามีเหตุสมควร โดยเจ้าพนักงานสรรพากรมีอำนาจเรียกเก็บเงินอากรนั้นจนครบ และเงินเพิ่มอากรอีกเป็นจำนวน 6 เท่าของเงินอากรที่ต้องเสียหรือขาด หรือเป็นเงิน 25 บาท แล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า

ตัวอย่างเช่น กรณีสัญญาจ้างทำของ ผู้รับจ้างมีหน้าที่ต้องปิดอากรทุกจำนวน 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทแห่งสินจ้างที่กำหนดไว้เป็นค่าอากร 1 บาท หากสัญญาจ้างทำของ 10,000 ท่านต้องปิดอากร 10 บาท

– กรณีที่ปิดอากรไม่ครบ

หากท่านปิดอากรเพียง 6 บาท ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ (10 – 6) X 6 เท่า = 24 บาท ( แต่เนื่องจากเงินเพิ่มอากรจำนวน 25 บาทมากกว่า ท่านจึงต้องเสียเงินเพิ่มอากร 25 บาท ) และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 4 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 4 + 25 = 29 บาท

– กรณีที่ไม่ปิดอากรเลย

หากท่านไม่ปิดอากรเลย ท่านต้องเสียเงินเพิ่มอากร คือ 10 X 6 เท่า = 60 บาท และเมื่อรวมกับค่าอากรที่ต้องเสียให้ครบอีก 10 บาท ท่านจึงต้องเสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 60 + 10 = 70 บาท

เมื่อเจ้าพนักงานสรรพากรตรวจพบการปิดอากรที่ไม่ครบถ้วน ท่านต้องถูกเรียกให้ชำระค่าอากรให้ครบอยู่ดี และต้องเสียเงินเพิ่มอากรจากจำนวนที่ท่านปิดไม่ครบ ถือเป็นการเสียเงินโดยใช่เหตุและสิ้นเปลืองกว่าที่ควรจะเป็น เพราะท่านสามารถเลือกปิดให้ครบได้ในตั้งแต่ขณะที่กระทำตราสารแล้ว นอกจากนี้ ผลเสียของการไม่ปิดอากรแสตมป์ให้ครบ คือ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 500 บาท⁸ ทั้งยังต้องถูกเรียกเก็บเงินเพิ่มอากรตามมาตรา 113 และมาตรา 114 แห่งประมวลรัษฎากร และผลเสียในทางกฎหมายแพ่ง คือ ในกรณีคู่สัญญาของท่านไม่ปฏิบัติตามสัญญาและท่านประสงค์จะฟ้องร้องดำเนินคดีบังคับเอากับกับคู่สัญญา ท่านจะนำต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีก หรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ จนกว่าจะเสียอากรโดยการปิดแสตมป์จนครบ⁹ ดังนั้น เพื่อป้องกันมิให้ถูกเรียกเก็บเงินเพิ่มอากรจากการปิดอากรไม่ครบ ท่านจึงควรปิดอากรให้ครบถ้วนทุกครั้งที่กระทำตราสารทันที แต่หากท่านพลั้งเผลอปิดอากรไม่ครบไปแล้วและอยากแก้ไขให้ถูกต้อง ในตอนหน้าผู้เขียนจะขอกล่าวถึงบทความต่อไปเรื่อง “ทำอย่างไร เมื่อท่านปิดอากรแสตมป์บนตราสารไม่ครบ ?” เพื่อเป็นทางออกในการขอลดเงินเพิ่มที่เกิดขึ้นต่อไป

The post เกิดอะไรขึ้นเมื่อท่านปิดอากรแสตมป์บนตราสารไม่ครบ? appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.