เมื่อรายรับเกิน 1,800,000 บาทต่อปี

โดย ธนัชชา กิจสุวรรณ

ที่ปรึกษากฎหมายภาษีอากร

บริษัท สำนักกฎหมายธรรมนิติ จำกัด

                ในการดำเนินธุรกิจทุกประเภทนั้น การเสียภาษีให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์และตามอัตราที่กฎหมายกำหนดเป็นเรื่องจำเป็น และเป็นการป้องกันความยุ่งยากที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นอีกหนึ่งภาษีที่มีความสำคัญ ซึ่งกำหนดให้ผู้ประกอบการที่มีรายรับจากการขายสินค้าหรือให้บริการ (ที่ไม่ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม) และมีมูลค่าของฐานภาษีเกิน 1,800,000 บาทต่อปี ซึ่งรายรับดังกล่าวเกิดขึ้นในระหว่างปีภาษีผู้ประกอบการต้องนำรายรับมาเสียภาษีมูลค่าเพิ่มโดยคำนวณเสียภาษีจากรายรับส่วนที่เกิน 1,800,000 บาท[1]

                สำหรับการนับจำนวนมูลค่าของรายรับจากการขายสินค้าหรือให้บริการและมีมูลค่าของฐานภาษีเกิน 1,800,000 บาทต่อปีหรือไม่นั้น ให้นับจำนวนมูลค่าของรายรับที่เกิดขึ้นในแต่ละปี (กรณีเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลให้นับเป็นแต่ละรอบระยะเวลาบัญชี) ถ้ามีรายรับไม่ถึงเกณฑ์ดังกล่าวก็ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ส่วนปีต่อไปก็เริ่มนับมูลค่าของรายรับใหม่ กล่าวคือให้นับเป็นปีๆ ไป

                แต่อย่างไรก็ตามหากบริษัท ก มีรายรับจากการขายสินค้าหรือให้บริการและมีมูลค่าของฐานภาษีเกิน 1,800,000 บาท ปีใด ในปีต่อๆ มาไม่ว่า บริษัท ก ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มจากการขายสินค้าหรือให้บริการที่เกิดขึ้นตั้งแต่บาทแรกโดยไม่คำนึงว่า บริษัท ก จะมีรายรับเท่าไร และได้ดำเนินการจดทะเบียนภาษีมีมูลค่าเพิ่มแล้วหรือไม่

                ในกรณีที่ บริษัท ก มีรายรับเกิน 1,800,000 บาทต่อปี แล้วแต่ยังไม่ได้ดำเนินการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม กฎหมายกำหนดให้ผู้ประกอบการมีหน้าที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มภายใน 30 วัน[2] นับแต่วันที่มีรายได้เกินกว่าเกณฑ์ดังกล่าว

ผลทางกฎหมายในกรณีที่ไม่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มให้ถูกต้องก็คือ                                                                                            

                1) บริษัท ก จะต้องชำระภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยตนเอง โดยไม่สามารถเรียกเก็บค่าภาษีมูลค่าเพิ่มจากผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการได้ และไม่สามารถออกใบกำกับภาษีได้เนื่องจากตนยังไม่ได้เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม[3] แม้จะได้ดำเนินการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มภายใน 30 วัน ตามที่กฎหมายกำหนด ซึ่งระยะเวลาตั้งแต่วันแรกที่มีรายได้เกิน 1,800,000 บาทต่อปี ไปจนถึงวันที่บริษัท ก ได้จดทะเบียนเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มนั้น บริษัท ก ต้องรับผิดชำระภาษีมูลค่าเพิ่มร้อยละ 7 จากฐานรายได้ส่วนที่เกิน 1,800,000 บาท โดยไม่สามารถเรียกเก็บจากผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการได้      เนื่องจากกฎหมายบัญญัติไว้

                2) บริษัท ก. ยังต้องรับผิดเสียเบี้ยปรับ 2 เท่า[4]ของเงินภาษีที่ต้องเสียในเดือนภาษีตลอดระยะเวลาที่ไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือเป็นเงิน 1,000 บาทต่อเดือนภาษีแล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า และเสียเงินเพิ่มอีกร้อยละ 1.5 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของเงินภาษีที่ต้องชำระ[5]

                3) บริษัท ก ไม่มีสิทธินำภาษีมูลค่าเพิ่มที่ตนเองถูกผู้ประกอบการจดทะเบียนอื่นเรียกเก็บมาถือเป็นภาษีซื้อหักออกจากภาษีมูลค่าเพิ่มที่ต้องเสียได้ เนื่องจากภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไม่เข้าลักษณะเป็นภาษีซื้อ[6]

                จากผลทางกฎหมายที่กล่าวมาข้างต้นนั้น ผู้ที่เริ่มดำเนินธุรกิจควรพิจารณาว่าธุรกิจที่ตนทำนั้นเป็นกิจการประเภทใด และกฎหมายกำหนดให้ผู้ประกอบการต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มหรือไม่ หากเป็นธุรกิจที่ไม่ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ก็ควรวางแผนในการเข้าสู่ระบบภาษีมูลค่าเพิ่มเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาด เพราะหากเจ้าพนักงานประเมินตรวจพบภายหลัง ก็จะทำให้ต้องชำระภาษีมากกว่าที่ควรจะต้องเสีย ภาษีถือเป็นต้นทุนสำคัญของการทำธุรกิจ ดังนั้นการวางแผนเพื่อเสียภาษีให้ถูกต้องครบถ้วนจึงเป็นแนวทางที่ดีที่สุด

The post ข้อควรระวัง!! กรณีจดทะเบียน VAT เมื่อรายรับเกิน 1,800,000 บาทต่อปี appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.

โดย ธนัชชา กิจสุวรรณ

ที่ปรึกษากฎหมายภาษีอากร

สืบเนื่องจากรัฐบาลต้องการที่จะกระตุ้นให้เกิดการใช้จ่ายในระบบเศรษฐกิจ โดยส่งเสริมให้มีการท่องเที่ยวภายในประเทศมาตรการทางภาษีเป็นอีกกลยุทธ์หนึ่งที่รัฐบาลนำกลับมาใช้อีกครั้ง ซึ่งแบ่งประเภทของการใช้สิทธิประโยชน์จากมาตรการนี้ได้เป็น 2 กรณี คือ

1. ยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่บริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล สำหรับรายจ่ายที่เกี่ยวข้องกับการจัดอบรมสัมมนาภายในประเทศ ตาม พ.ร.ฎ. (ฉบับที่580) ประกอบ ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 251) ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล สำหรับเงินได้เป็นจำนวนร้อยละ 100 ของรายจ่ายที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลได้จัดขึ้นให้แก่ลูกจ้าง มีหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ดังนี้

1) เป็นรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าห้องสัมมนา ค่าห้องพัก ค่าขนส่ง หรือรายจ่ายอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่นค่าวิทยากร อุปกรณ์ เอกสารประกอบการสัมมนา หรือรายจ่ายที่ได้จ่ายให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์เพื่อ การอบรมสัมมนา เฉพาะการอบรมสัมมนาและห้องพักภายในประเทศ

2) บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลต้องจัดทำโครงการอบรมสัมมนาโดยมีหลักฐานเอกสารประกอบโครงการ

3) ไม่ใช่สิทธิซ้ำกับกรณียกเว้นภาษีเงินได้ตามพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 437) พ.ศ. 2548

ดังนั้น รายจ่ายที่เกี่ยวข้องกับการจัดอบรมสัมมนาภายในประเทศ ซึ่งปกติจะต้องขออนุมัติหลักสูตรหรืออมรมกับสถานอบรมของทางราชการหรือเอกชนตามที่กฎหมายกำหนด จึงจะลงเป็นรายจ่ายได้ 2 เท่า แต่สำหรับการพาพนักงานไปสัมมนาภายในประเทศโดยปกติถ้าเป็นไปเพื่อประโยชน์ของกิจการสามารถลงรายจ่ายได้อยู่แล้ว แต่กฎหมายฉบับนี้ให้ลงรายจ่ายได้อีก ร้อยละ 100 ซึ่งหมายความว่าทางภาษีลงได้ 2 เท่า ตั้งแต่วันที่ 31 ธ.ค. 2557 ไปจนถึงวันที่ 31 ธ.ค. 2558

2. ยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่บุคคลธรรมดา สำหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ หรือที่ได้จ่ายเป็นค่าที่พักในโรงแรมให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจโรงแรม ตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม สำหรับการเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศ ตามกฎกระทรวงฉบับที่ 305 ประกอบประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 250) ซึ่งมีผลบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 16 ธ.ค. 2557 ไปจนถึงวันที่ 31 ธ.ค. 2558 ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

1) ได้รับยกเว้นเงินได้เฉพาะบุคคลธรรมดา ไม่รวมถึงห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคล ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 15,000 บาท

2) กรณีสามีหรือภริยามีเงินได้ฝ่ายเดียวให้ได้รับยกเว้นเงินได้เฉพาะฝ่ายซึ่งเป็นผู้มีเงินได้ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 15,000 บาท

3) กรณีสามีหรือภริยาต่างฝ่ายต่างมีเงินได้

– ต่างฝ่ายต่างแยกยื่นรายการเกี่ยวกับเงินได้เพื่อคำนวณให้ต่างฝ่ายต่างได้รับยกเว้นเงินได้ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 15,000 บาท

– ถ้าตกลงยื่นรายการและเสียภาษีรวมกันไม่ว่าจะเป็นฝ่ายสามีหรือภริยาอีกฝ่ายหนึ่ง ได้รับยกเว้นเงินได้ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 15,000 บาท และได้รับยกเว้นภาษีของคู่สมรสได้อีกตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 15,000 บาท

4) ต้องเป็นการจ่ายเพื่อการท่องเที่ยวของตนเองและมีหลักฐานการรับเงินจากผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวหรือผู้ประกอบธุรกิจโรงแรม โดยระบุชื่อผู้มีเงินได้ จำนวนเงิน วัน เดือน ปี ที่จ่ายเงิน

จึงอาจกล่าวได้ว่าสิทธิประโยชน์ทางภาษีจากมาตรการนี้เป็นการคืนความสุขให้กับผู้เสียภาษีทั้งหลาย และระบบเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ สุดท้ายนี้ก็ของให้ทุกท่านท่องเที่ยวทั่วไทยอย่างมีความสุขใจ สบายกระเป๋า ตลอดปี 2558 ค่ะ

The post สิทธิประโยชน์ทางภาษี เที่ยวทั่วไทย สุขใจทั้งนายจ้าง ลูกจ้าง appeared first on สำนักกฎหมายธรรมนิติ.